แฟนเก่า เอา...ไว้คิดถึง

แฟนเก่า เอา...ไว้คิดถึง : เฟร์ดา
(โปรด - โปรดป้อง : อินฟลูสายฟุตบอลกำลังรุ่ง x นีน่า - นวินดา : นักเขียนนิยายรักกำลังหมดไฟ)

รักกันมาก ก็ไม่ได้แปลว่าจะอยู่ด้วยกันไปได้ตลอด
เพราะคำว่า รัก ของโปรดป้องและนวินดาตีความหมายออกมาไม่เหมือนกัน
คนหนึ่งมองเห็นอีกคนก่อนทุกครั้ง แต่อีกคนกลับอยากให้เขาให้ความสำคัญกับตัวเองก่อนบ้าง
ในเมื่อมองกันคนละทาง ท้ายที่สุดเลยจบลงด้วยการแยกจากกัน โดยที่เหตุผลอีกอย่างของคนบอกว่า ไม่อยากเห็นภาพคนรักเอาแต่ทำงานหนักจนลืมดูแลตัวเองซ้ำ ๆ ก็ยังคงเป็นความลับอย่างนั้น
และ! การได้วนกลับมาเจอกันแบบบังเอิญอีกครั้ง หลังตัดขาดการติดต่อและแยกกันอยู่คนละซีกโลกมาได้ 3 ปีนี้
ก็ไม่รู้ว่า โชคชะตาจะบอกกับคนทั้งสองว่า คู่กันแล้วไม่มีทางแคล้วคลาดจากกัน หรือ... แค่จะให้โอกาสโปรดป้องวนกลับมารับรู้ความลับที่นวินดาปกปิดมาตลอดเฉย ๆ
ก็...ไม่มีใครคาดเดาอะไรได้เลย


**********************************************************

"น่าเคยไปนั่งกินที่นั่นเหรอครับ" ชายหนุ่มเอ่ยถามขณะเดินขนาบข้างคนตัวเล็ก ที่วันนี้ไม่ก้มหน้าดูมือถือเพื่อดูข้อมูลต่าง ๆ เหมือนเมื่อวานตอนเดินออกจากจัตุรัสกลางเมือง

หญิงสาวพยักหน้าหงึกขณะที่ดวงตายังจับจ้องมองทางเบื้องหน้าด้วยความมั่นใจ "เคยค่ะ ไปหลายรอบแล้ว น่าชอบพื้นที่สีเขียว ก็เลยจะไปเที่ยวที่สวนบ่อย ๆ น่ะ"

"ไปคนเดียวเหรอครับ?"

"เป็นบางครั้งค่ะ แต่ส่วนใหญ่พี่จี้กับอเล็กซ์จะพาไปนั่งปิกนิกกันมากกว่า" ตอบกลับเหมือนเป็นเรื่องปกติที่ไม่เคยห่างกันนานมาก่อน "มาทางนี้ค่ะ"

นวินดาไม่บอกเปล่า ยังคว้าเอาข้อมือของคนตัวโตไว้ ก่อนจะดึงให้เดินตามไปแบบปุบปับทันทีที่หางตามองเห็นอีกคนตั้งท่าจะเดินไปอีกทาง และด้วยความไม่ทันมีใครจะได้ตั้งตัวนั้น สภาพทั้งคนจับจูงและเจ้าของข้อมือที่โดนคว้าไว้ ก็พากันชะงักค้างกลางอากาศทันใด

ต่างคนต่างจมอยู่กับความเงียบไปครู่หนึ่ง เพราะต้องจัดการกับก้อนเนื้อกลางอกให้เรียบร้อย ก่อนนวินดาจะค่อย ๆ ปล่อยข้อมือใหญ่ให้เป็นอิสระทีละนิดและทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นหน้าตาเฉย ไม่รู้ว่ามันจะเนียนตาไหม แต่ก็ทำไปแล้ว

"ไปขึ้น Metro ค่ะ ให้น่าเดินเท้าไปคงไม่ไหว"

คนไม่เคยไปด้วยสองขา อาศัยประสบการณ์ผ่านแผนที่ที่ดูไว้เมื่อคืน พยักหน้าเห็นด้วยอย่างว่าง่าย อะไรที่มันง่ายและสะดวกสำหรับคนตัวเล็ก โปรดป้องก็เออออและเอาด้วยหมด

"เมื่อคืนพี่ดูจากแผนที่คิดว่าน่าจะเดินไปได้เหมือนที่ไปเที่ยวเมื่อวาน แต่น่าว่ายังไง พี่ก็ว่าตามนั้นครับ เข้าเมืองตาหลิ่วต้องหลิ่วตาตามคนท้องถิ่น"

"อ๋อ นอกจากไปสวนแล้ว วันนี้นั่งรถเที่ยวได้ไหมคะ ให้พาเดินน่าคงเดินไม่รอด แล้วเดี๋ยวตอนเย็น ๆ จะพาไปเดินถนนแกรนเวีย ห่างจากร้านของเราไปอีกหน่อย เผื่อพี่โปรดอยากไปหาซื้ออะไรด้วย"

"ตามสะดวกเจ้าบ้านเลยครับ พี่ไม่เรื่องมากหรอก ขอแค่มีน่ามาพาเที่ยวและเดินเที่ยวด้วยก็พอ"

แม้จะเตรียมใจมาบ้างแล้วว่า วันนี้จะโดนเล่นงานหัวใจดวงน้อยไม่ต่างจากเมื่อวาน แต่พอเอาเข้าจริงก็ไม่เคยชินเลย แถมยังตั้งตัวไม่ทันอีกด้วย เพราะไม่คิดว่าเขาจะเล่นเธอแต่เช้าทั้งที่ยังเดินห่างจากบ้านมาได้ไม่กี่สิบก้าวแบบนี้

"อย่ามาพูดให้น่าคิดไปไกลนะคะ"

"ยอมรับว่าพูดให้คิดไปไกลครับ และน่าก็คิดไกลได้เลย เพราะพี่ก็คิดไกลไปถึงขั้นที่เรากลับมาคบกันอีกครั้งรอแล้ว"

"พะ พี่โปรด!.." ร้องเรียกอีกคนเสียงหลงแบบแผ่ว ๆ ทันที เวลานี้มีอะไรให้เบิกกว้างได้บ้าง ก็พากันอ้าค้างเต็มที่ไม่มีเว้นแม้กระทั่งเปลือกตากันเลย "มะ ไม่ใช่แบบนั้นซะหน่อย"

"แล้วมันมีโอกาสที่จะเป็นแบบนั้นไหมครับ"

โปรดป้องไม่คิดจะเว้นจังหวะให้คนตัวเล็กได้หายใจทั่วท้องเลย เหมือนเขาเฝ้ารอคอยช่วงเวลาจะยิงกระสุนลูกสำคัญใส่นวินดาซ้ำ ๆ อยู่แล้ว และพอได้โอกาสก็ใส่ไม่ยั้งจำจังหวะผ่อนไม่ได้ขึ้นมาทันควัน

หญิงสาวก้าวขาออกจากบ้านไม่ทันเกินห้าร้อยเมตร วินาทีนี้ก็คล้ายกับวิ่งมาถึงสุดเขตเมืองหลวง เพราะถึงแม้ความเป็นจริงจะเดินด้วยจังหวะเชื่องช้าแบบสม่ำเสมอ แต่หัวใจเจ้ากรรมดันเต้นรัวเร็ว ปานมีคนรัวกลองชุดอยู่ข้างในจนน่าเป็นห่วงเหลือเกิน


+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

* ทดลองอ่านตัวอย่างเพื่อประกอบการตัดสินใจซื้อนะคะ
** ซื้อผ่านหน้า web จะถูกกว่าซื้อผ่านระบบ ios ค่ะ
*** ไม่นอกกายนอกใจ ไม่มีดราม่า มีแต่ความฟินจนฟันเหยินจากคนเป็นแฟน(เก่า)กัน ที่เขามาจีบกันให้คนอ่านเขินตาม เพราะคอนเซปต์ของซีรีส์นี้ คือ การดูคนจีบกัน(ใหม่) ที่หัวใจไม่ได้เริ่มจากศูนย์ อาการเขินมันเลยจูนติดง่ายไปหน่อยค่ะ >< (มีความตลกครึกครื้นจากคนรอบข้างมาเพิ่มสีสัน และช่วงท้ายเรื่องก็ปูไปหาอีกเรื่องด้วย แต่อ่านแยกได้น้า...)

- นิยายเรื่องนี้เป็นเรื่องแรกของซีรีส์ " My Ex " (แฟนเก่า)
1. แฟนเก่า เอา...ไว้คิดถึง : เรื่องนี้
2. ยังไม่เปิด