อ้อนรักเจี่ยเจีย เล่ม 2

หลี่หรานเอ๋อร์เคยเกิดเป็นสตรีสูงศักดิ์ นางใช้ชีวิตอยู่กับเหย้าเฝ้ากับเรือน ยึดถือจรรยาสตรีสี่คุณธรรมสามคล้อยตามโดยเคร่งครัด นางใช้ชีวิตเช่นนั้นมาชาติหนึ่งแล้วก็ใช่ว่าจะอยู่รอดปลอดภัย ความดีพวกนั้นกลับนำพานางไปถึงความตาย
ที่เจ็บปวดยิ่งกว่า คือสามีที่นางปรนนิบัติรักลึกซึ้งเช้าค่ำกลับเป็นผู้มอบความตายแสนทรมานให้แก่นาง เกิดชาติใหม่นางจึงตั้งมั่นว่าจะไม่เอาชีวิตตนเองไปผูกเงื่อนตายไว้กับบุรุษอีก นางจะออกเดินทาง ทำการค้าเลี้ยงดูตนเองและเลี้ยงดูน้องชายนอกสายเลือดตัวน้อยให้อิ่มท้อง
ทว่าปัญหาใหม่ที่หนักอึ้งในชาตินี้ก็คือน้องชายนอกสายเลือดที่นางฟูมฟักและเอ็นดูราวกับน้องชายผู้หนึ่งมาตลอด เขากลับเติบใหญ่ขึ้นมาเป็นบุรุษที่มีความคิดอ่านบิดเบี้ยว ปากเรียกนางเจี่ยเจียอย่างว่าง่ายแต่ภายใต้จิตใจกลับซ่อนบางอย่างที่อันตรายเอาไว้ ยิ่งนางเข้าใกล้ก็ยิ่งมองเห็นสายตาที่ลุ่มลึกราวกับจะจับนางกลืนลงท้องได้ทุกเมื่อ เช่นนี้ไม่เท่ากับชาตินี้นางขุดหลุมฝังตัวเองหรอกหรือ!

ตัวอย่างในเล่ม

"ภรรยารัก ตอนนี้ข้าจูบเจ้าได้แล้วหรือไม่"
"ต ...แต่ แต่ข้า เพิ่งกินกุยช่ายไปนะเจ้าคะ" จิงเอ๋อร์พูดพร้อมยกมือขึ้นอุดปากแน่น
ผักกุยช่ายมีกลิ่นเฉพาะตัว หากเขาไม่ชอบกินกุยช่ายจะต้องมาจากสาเหตุที่เขาไม่ชอบกลิ่นของกุยช่ายแน่ ๆ
ไม่ปล่อยเวลาให้จิงเอ๋อร์คิดไปมากกว่านี้ ริมฝีปากหนาของเซียวหมิงก็เคลื่อนขยับเข้ามาประชิดใกล้ริมฝีปากสีชมพูระเรื่อของจิงเอ๋อร์ทันที
เขาเอามือที่อุดปากนั้นลง แล้วก็พูดเสียงเบาตรงริมฝีปากเล็กน่าจูบของจิงเอ๋อร์ว่า
"ภรรยารัก ข้าจะบอกความจริงเจ้า อันที่จริงแล้ว ข้าชอบกุยช่ายยิ่งนัก"
"อื้อ!"

***************************
จบสุขนิยม ไม่มีนอกกายนอกใจเค่ะ
นักอ่านที่ใช้ระบบ ios ซื้อผ่านหน้าเว็บไซต์จะได้ราคาถูกกว่าค่ะ
ไรท์ตรวจทานทุกอย่างเอง หากพบสิ่งใดตกหล่นไป ไรท์ขออภัยเป็นอย่างสูงค่ะ นักอ่านสามารถแจ้งไรท์เพื่อทำการแก้ไขได้ค่ะ ขอบพระคุณค่ะ