ดวงใจณภัทร

เด็กหนุ่มครอบครัวยากจนอย่าง เมืองเหนือ ต้องบากหน้ามาของานทำที่ไร่ของ นายหัวณภัทร เพื่อจะได้มีเงินส่งน้องสาวเรียนหมอตามที่ฝัน เขายอมทำงานหนัก ทนลำบาก ก่อนจะได้เจอกับความรักที่เหนือความคาดหมาย

“เมืองเหนือ เมืองเหนือ ตื่น!”
“นายหัว นายหัวช่วยผมด้วย ผมฝันร้าย น่ากลัวมากเลยครับ” เมืองเหนือสะอื้นไห้โฮจนตัวโยน อ้อมแขนเรียวรัดแน่นขึ้นเรื่อย ๆ
“ไม่ต้องกลัว ไม่ต้องกลัวแล้วเมืองเหนือ ฉันอยู่นี่แล้ว มันเป็นแค่ความฝัน ไม่มีใครทำอะไรนายได้ทั้งนั้น ตราบใดที่แกอยู่กับฉันตรงนี้”
“ขอโทษครับนายหัวผมละเมอทำนายหัวตื่น แถมยัง...” เมืองเหนือเอ่ยเสียงแผ่ว รู้สึกตัวว่าตัวเองเผลอทำตัวรุ่มร่ามใส่นายจ้างอีกแล้ว
“ช่างมันเถอะ” ณภัทรตัดบท นิ้วโป้งหนาเอื้อมไปเช็ดคราบน้ำตาบนแก้มเนียนให้อย่างเบามือ ท่าทางอ่อนโยนนั้นทำเอาเมืองเหนือใจสั่น
“นอนต่อเถอะดึกมากแล้ว เดี๋ยวพรุ่งนี้จะไม่มีแรงทำงาน”