ชาลินเมะคนสวยขาของโซล

Set | วิศวะคลั่งรัก

คำเตือน

​​​​​​ระวัง...แถวนี้หมามันดุ!!!


[โซล]

นาย อคิราห์ รัตนสุนทรกุล

คณะ วิศวกรรมศาสตร์ สาขา วิศวกรชีวการแพทย์ ปี 3

อายุ : 21 ปี

สถานะ : หมาจรที่เธอไม่ได้อยากเลี้ยง



>>ชาลินสำหรับโซล<<

ตลอดแปดปีที่ผ่านมา หมายักษ์ก็พิสูจน์ให้เห็นมาตลอด ว่าคนอย่างเขาตั้งใจรักเจ่เจ้มาตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้เจอกัน และพยายามทำเพื่อผู้หญิงคนนี้มามากแค่ไหน...

ถึงบางทีไอ้หมาหัวชมพูจะแสดงออกผิดวิธีไป (ไม่) หน่อย แต่ความหวังดีที่เด็กคนนี้มีต่อเจ้คนสวยคือของจริง

โซลยอมเจ็บตัวได้ ยอมขึ้นโรงพักได้ ยอมโดนคดีทำร้ายร่างกายได้ เพียงเพื่อปกป้องศักดิ์ศรีของคนที่เขารัก ทั้งที่รู้ดีว่าทำไปเธอก็คงไม่ยอมรับความหวังดีเหล่านั้นก็ตามที

แต่ถึงอย่างนั้น.. ที่ผ่านมาเขาก็เลือกจะทุ่มสุดตัวเพื่อเธออย่างเต็มใจโดยไม่เคยลังเลเลยสักครั้ง

ไม่ต่างอะไรกับวินาทีนี้…เป็นอีกครั้ง ที่เขากล้าพอจะเอาชีวิตตัวเองมาเดิมพันเพื่อคนอย่างเธอ



‘เจ้! กูบอกอย่าลังเลไงวะ!!’

‘ฉันไม่ได้ลังเล..แต่ฉันตัดสินใจแล้วต่างหาก’



ทำไมต้องใจร้ายกันขนาดนี้ด้วยวะไอ้เจ้…

ผมไม่ได้เห็นแก่ตัวเหมือนเจ้ซะหน่อย…

ที่คิดจะทิ้งให้ผมอยู่ตัวคนเดียวแบบนี้.…

[ชาลิน ]

ทพญ. ชลินญ์นิษฐา จักรลัคณา

เป็นทันตแพทย์ประจำอยู่ที่โรงพยาบาลยักษ์ใหญ่

ในเครือของรัตนสุนทรกุล

อายุ : 28 ปี

สถานะ : เมะคนสวยขาของไอ้หมาหัวชมพู



>>โซลสำหรับชาลิน<<

พอมองย้อนกลับไป... ภาพทุกช่วงเวลาในชีวิตหลังจากที่ได้รู้จักกัน 'ไอ้หมาจรที่ไม่ได้อยากเลี้ยง' ก็มักจะชอบโคจรอยู่รอบตัวเธอเสมอ โดยเฉพาะช่วงเวลาที่เธอลำบากมากที่สุด ก็จะเป็นเขา...ที่โผล่เข้ามาทุกที

รอยยิ้มโชว์เขี้ยวโง่ๆ ที่เห็นทีไรก็น่ารำคาญ ความดื้อรั้นที่คอยวนเวียนอยู่ใกล้ๆ ไม่ยอมไปไหน ทุกความอบอุ่นที่เขาเคยมอบให้ ทุกสิ่งทุกอย่างที่เขาพยายามทำเพื่อเธอมาตลอด มันชัดเจนเหลือเกินในความทรงจำ

ที่เคยบอกไปว่า...ชีวิตฉันที่ผ่านมาต่อให้ไม่มีแก ฉันก็อยู่มาได้...

เหมือนจะเป็นเรื่องโกหกสินะ…

เพราะเอาเข้าจริง ฉันนึกแทบไม่ออกเลยด้วยซ้ำ…

…ว่าถ้าชีวิตนี้ไม่มีแก ฉันจะอยู่ยังไง...

สภาพคงไม่ต่างอะไรกับตายทั้งเป็นเลยล่ะมั้ง…?