กลศึกหุบเขาเร้นลับ: หมากพลิกฟ้าของพี่ชายหน้าตาย เล่ม 12

วงแขนที่โอบรัดเอวบางกระชับแน่นขึ้นเล็กน้อยอย่างทะนุถนอม ดึงรั้งร่างเล็กให้จมหายเข้าไปในอ้อมกอดอันกว้างใหญ่ของเขา เซิ่นเยี่ยเฉินค่อย ๆ ถอนริมฝีปากออกอย่างอ้อยอิ่งและแสนเสียดายเมื่อรับรู้ได้ว่าร่างในอ้อมแขนเริ่มสั่นสะท้านน้อย ๆ ทว่าจมูกโด่งคมยังคงคลอเคลียอยู่ชิดนวลแก้มใสที่ยามนี้ขึ้นสีแดงปลั่ง

เมื่อดวงตาทั้งสองคู่สบประสานกันในระยะประชิด ท่ามกลางแสงเทียนสลัวที่สะท้อนประกายวาววับ นัยน์ตาของจ้วงหยวนหนุ่มยามนี้ไม่ได้มีกระแสพรางตาหรือความเย็นชาอีกต่อไป มันเต็มไปด้วยความรักลึกล้ำและสัตย์จริงที่มั่นคงดั่งดารารายเด่นบนท้องฟ้า เป็นสายสัมพันธ์อันแสนอ่อนหวานที่เริ่มร้อยเรียงพวกเขาทั้งสองเข้าด้วยกัน