ท่านอ๋อง หม่อมฉันของเกาะดวงหน่อย

โปรย
โหรหลวงทำนายว่าปีนี้อวิ๋นซีฉี่ดวงตกถึงขั้นต้องเจ็บป่วย ทางรอดเดียวคือต้องแต่งงานกับบุรุษที่มีปานแดงตรงท้ายทอยเพื่อให้เคราะห์หนักบรรเทาลงได้ อวิ๋นซีฉี่ที่ไม่ยอมทิ้งศักดิ์ของตนเองไปกับบุรุษที่ไหนก็ไม่รู้เป็นแน่ คิดว่าแค่เอาของไปถวายที่วัดสักครั้งก็น่าจะพอแล้ว กลับคิดไม่ถึงว่าจะได้เจอเข้ากับบุรุษในคำทำนายของโหรหลวงอย่างไม่ได้ตั้งใจ
แต่ด้วยใบหน้าที่ดูดีเกินไปของเจ้าตัวก็ทำให้อวิ๋นซีฉี่เกิดอยากเปลี่ยนใจขึ้นมาเสียดื้อๆ ศักดิ์ศรีที่เคยค้ำคอเลยถูกสลัดทิ้งจนสิ้น หลงเหลือแค่สตรีผู้หนึ่งที่คอยตามตื๊อเด็กวัดสุดหล่อไปวันๆ เมื่อทุกอย่างเหมือนจะไปได้ด้วยดีกลับต้องมารู้ทีหลังว่าปานแดงในวันนั้นกลายเป็นแค่ตุ่มยุงกัดในวันนี้
"คุณชาย เมื่อหลายวันก่อนข้าจำได้ว่าเคยเห็นปานสีแดงอยู่ตรงท้ายทอยของท่านมาก่อน แต่ทำไมวันนี้ข้าจึงไม่เห็นมันแล้วเล่า?"
"ปานตรงท้ายทอยงั้นหรือ?"
"ก็ใช่น่ะสิ ก็ตอนแรกข้านึกว่าคุณชายมีมันด้วยนี่นา"
"เช่นนั้นที่เจ้าเข้าหาข้าแต่แรกก็เพราะเรื่องนี้ด้วยสินะ"
"เช่นนั้นข้าเองก็จะไม่อ้อมค้อมเหมือนกัน เพราะเรื่องนี้ ข้าถึงเพิ่งรู้ว่าเป็นเรื่องเข้าใจผิดตั้งแต่แรก แต่ส้มนี่ข้าให้คุณชายไปแล้วก็ไม่ได้คิดจะรับคืนอยู่แล้ว คุณชายเองก็คิดเสียว่าเราแค่บังเอิญผ่านมาเจอกันเท่านั้น เช่นนั้นข้าขอตัวกลับก่อนนะเจ้าคะ"
"เช่นนั้นก็น่าเสียดายที่เสนาบดีอวิ๋นในตอนนี้ยังไม่กลับมาจากราชการ ข้าเองก็ไม่อาจรับรองได้ว่าท่านพ่อของเจ้าจะกลับไปถึงจวนสกุลอวิ๋นได้อย่างปลอดภัยเช่นกัน?" ขู่กันซึ้งๆ หน้าเช่นนี้ใครมันจะกล้าก้าวต่อได้กันเล่า?
"หืม…คุณชายพูดเรื่องอะไรกันเจ้าคะ เมื่อครู่ข้าแค่พูดเล่นเท่านั้นเอง ก็ข้าเข้าหาคุณขายเพราะชอบจริงๆ นี่นา ผู้ใดจะกล้าคิดหนีจากคุณชายได้ลง แฮ่ๆ"
จากอยากแก้เคล็ดในตอนแรก ตอนนี้เลยต้องหาวิธีหนีออกไปจากบุคคลอันตรายตรงหน้าแทนเสียได้