เด็กของดีแลนด์

อดีต…

“นี่ยัยเด็ก เธอต้องจ่ายค่าคุ้มครองมาไม่งั้นไม่มีสิทธิ์ขายของที่นี่”

ในตอนนั้นมัดหมี่ที่หาเงินส่งเสียตัวเองเรียนด้วยความยากลำบาก เพราะเธอกำลังจะขึ้นมหาลัย‘ นั้นยิ่งทำให้เธอต้องใช้เงินเยอะกว่าตอนที่เรียนมัธยม เธอจึงเดินขายนมตามร้านหมูกะทะ ร้านอาหาร แล้วก็มีปัญหาจนได้เธอที่กำลังนั่งพักหายเหนื่อยเจอพวกนักเลงเจ้าถิ่นที่มาไถ่เงินเธอ

“ฉันแค่มานั่งพักเองนะ ไม่ได้ขายตรงนี้”

“จะตรงไหนก็ไม่ได้ ตรงนี้ก็ที่ฉัน”

“เจ้าของร้านเขาไม่ว่าอะไร หนูไปขออนุญาตแล้วนะ”

“มึงพูดไม่รู้เรื่องรึไงเด็กนี่ เอาเงินมา”

“อย่าเอาเงินหนูไปนะ หนูจะเอาไปเรียน”

“เรื่องของมึง เก่งนิได้เยอะด้วย”

“เอาคืนมานะ โอ้ย..เจ็บนะ”

“เอามาดีๆ แต่แรกก็ไม่เจ็บตัวแล้ว ไปกัน”

“ฮื่อๆ เอาเงินหนูมานะ เอาคืนมา”

มัดหมี่ที่โดนพวกนักเลงผลักจนเซล้ม ทำให้หัวเข่าเธอถลอกเป็นแผล จะลุกวิ่งตามก็เจ็บ อีกอย่างพวกมันมีแต่ผู้ชายเธอจะสู้ได้ยังไง แต่แล้วเหมือนสวรรค์จะเข้าข้างเธอ เมื่อมีผู้ชายวัยรุ่นเข้ามาช่วยเธอสามถึงสี่คน ก่อนที่ผู้ชายที่ดูภูมิฐานที่สุดเดินมาย่อประคองตัวเธอขึ้น

“เป็นอะไรมั้ยหนู เจ็บตรงไหนมั้ย”

ทันทีที่เขามาถึงก็รีบเอ่ยถามทันที มัดหมี่ที่อยู่ในอาการกลัวกลับอบอุ่นใจขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก

“เจ็บนิดหน่อยค่ะ ขอบคุณนะคะ”

“พวกมันเป็นใคร”

“หนูไม่รู้จักค่ะ หนูแค่มาเดินขายของปกติ พวกมันจะเอาเงินหนู บอกว่าเรียกค่าคุ้มครอง”

“ค่าคุ้มครอง?”

“ค่ะ แต่หนูขอเจ้าของร้านแล้วนะ เขาให้ขายได้ขอแค่ไม่รบกวนลูกค้าแค่นั้น”

“อ่อ เข้าใจแล้ว”

ยังไม่ทันที่ทั้งคู่จะพูดอะไร คนที่มากับเขาก็เข้ามาพอดี พร้อมกระเป๋าสพายของเธอ

“นายครับ นี่ครับของเธอ”

“ฮื่อ ขอบคุณค่ะ ไม่ได้คืนหนูคงไม่มีเงินลงทะเบียนเรียน”

“เรียนหรอ?”

“ค่ะ หนูขึ้นมหาลัย‘ปีหน้าค่ะ”

“หึ ยังเด็กอยู่เลยนะ”

“หนูขอบคุณ คุณ และทุกคนด้วยนะคะ”

“แค่ตั้งใจเรียนก็พอ”

“ค่ะ หนูจะตั้งใจเรียน”

มัดหมี่ได้แต่มองเขา เธอกำลังจะถามชื่อเขา กลับมีคนมาใหม่เรียกเขาเอาก่อน

“คุณชื่อ..”

“นายดีแลนด์ครับ ผมจัดการเรียบร้อยแล้วครับ”

“อืม งั้นฉันไปก่อนนะเด็กน้อย”

“ค่ะ ขอบคุณค่ะ”

“ไป กูมีงานอีก”

“ครับนาย”

มัดหมี่มองภาพเขาไปจนสุดสายตา ก่อนจะรีบพาตัวเองไปยังที่พัก เพื่อพรุ่งนี้จะไปลงทะเบียนเพื่อเข้าเรียน