ก็แค่คนงานในไร่

"เขากรำแดด ดิบเถื่อน และอันตรายดุจเสือร้าย ทว่าในคืนฝนตกที่กระท่อมท้ายไร่ เสือหน้านิ่งกลับขย้ำคุณหนูตกอับอย่างเร่าร้อน หลอมละลายหัวใจบอบช้ำด้วยบทรักดิบเถื่อนที่แสนอบอุ่นเกินกว่าจะถอนตัว"

———————>_<

จากดีไซเนอร์ดาวรุ่งผู้มีความฝันอันงดงาม ‘ปลายฝน’ ต้องซมซานหนีความล้มเหลวและรอยแผลจากการถูกคนรักทรยศหักหลังจนหมดตัว กลับคืนสู่ ‘ไร่แสงดาว’ บ้านเกิดที่เธอทิ้งไปนานเกือบสิบปี

เงินก้อนสุดท้ายไม่กี่พันบาทและความทรงจำที่แหลกสลายคือทั้งหมดที่เธอเหลืออยู่ ทว่าบ้านหลังเดิมในค่ำคืนพายุฝนกระหน่ำกลับไม่ได้อบอุ่นเหมือนเก่า เมื่อเธอได้เผชิญหน้ากับ ‘พฤกษ์’ ผู้จัดการไร่คนใหม่ของบิดา

เขาคือชายหนุ่มร่างยักษ์กำยำ ผิวคร้ามแดดจัด อุดมไปด้วยมัดกล้ามเนื้อดิบเถื่อนและแผ่รังสีคุกคามอันตราย แตกต่างจากคนในสังคมเมืองกรุงที่เธอจากมาอย่างสิ้นเชิง

ซ้ำร้ายเขายังปฏิบัติต่อเธออย่างเย็นชา วาจาเชือดเฉือนประชดประชันราวกำลังตราหน้าว่าเธอเป็นเพียงคุณหนูเหยียบขี้ไก่ไม่ฝ่อ เป็นภาระที่เขาต้องคอยแบกหาม

ยิ่งเขาผลักไส ปลายฝนยิ่งหยิ่งทะนงหมายจะเอาชนะคำสบประมาท ทว่ายิ่งใกล้ชิด ความลับในอดีตที่ว่าพฤกษ์คือเด็กวัดผู้น่าสงสารที่เธอเคยยื่นข้าวกล่องให้ในวัยเยาว์ก็ถูกเปิดเผย

หากแต่สายตาคมกริบดุจมีดโกนของเสือร้ายในวันนี้ ไม่ได้มองเธอเป็น ‘คุณหนูผู้มีพระคุณ’ อีกต่อไป แต่มันคือสายตาของสัตว์ป่าที่กำลังสะกดกลั้นสัญชาตญาณดิบเพื่อรอเวลาขย้ำเหยื่อ!

และแล้ว... ในค่ำคืนที่พายุฝนหลงฤดูโหมกระหน่ำจนตัดขาดกระท่อมท้ายไร่จากโลกภายนอก ทำนบความอดทนอันยาวนานของพฤกษ์ก็พังทลายลง ท่ามกลางเสียงฟ้าคะนองและไอหนาว

เสื้อผ้าเปียกชุ่มถูกปลดเปลื้อง แทนที่ด้วยรสจูบอันโหยหาและบทรักอันหนักแน่น ดุดัน ทรงพลัง ทว่าแทรกซึมไปด้วยความภักดีอันยอมสยบ ที่แผดเผาเรือนร่างระหงของคุณหนูตกอับให้ร้อนรุ่มจนแทบหลอมละลาย

เช้าวันใหม่มาพร้อมความเงียบงันและการหลบตา เมื่อผู้จัดการไร่หน้านิ่งกลับมาสวมหน้ากากเฉยชาและเอ่ยคำขอโทษดั่งมีดโกนกรีดใจเพื่อขีดเส้นแบ่งชนชั้น

ทว่าร่างกายและหัวใจที่ตกเป็นของเสือร้ายไปแล้วกลับทรยศ สายตาอันร้อนแรงที่ลอบมองกันท่ามกลางสายตาคนงานในไร่ ยิ่งตอกย้ำกระแสความตึงเครียด อันรุนแรงและปั่นป่วนในช่องท้อง
ท่ามกลางไร่ส้มอันกว้างใหญ่