ทะลุมิติ มาเป็นหญิงท้องไร้พ่อ แต่โชคดีที่ข้ารวย

คำโปรย
จากดีไซเนอร์สาวสุดมั่นแห่งยุค 2000 ต้องทะลุมิติมาอยู่ในร่างของ ‘หลินชิงเหวียน’ หญิงม่ายยากจนในกระท่อมผุพังที่ถูกตระกูลสายหลักขับไล่ ซ้ำร้ายยังแถมโบนัสเป็น ‘ก้อนเนื้อแฝดชายหญิง’ ในท้องที่ใครๆ ต่างตราหน้าว่าเป็นสายเลือดอัปมงคลไม่มีพ่อ!
ในยุคโบราณที่ข้าวยากหมากแพง หญิงม่ายอุ้มท้องจะเอาตัวรอดได้อย่างไร? ดีที่สวรรค์ยังเมตตาประทาน ‘มิติลับ’ สุดโกงที่มีทั้งน้ำยาวิเศษเร่งผลผลิตและเมล็ดพันธุ์ชั้นเลิศมาให้ งานนี้คุณแม่เลี้ยงเดี่ยวสายสตรองจึงขอปฏิวัติวงการ ปลูกผักวิเศษและผลไม้แปลกใหม่อย่างสตรอว์เบอร์รีจนร่ำรวย พลิกชีวิตสู่การเป็นเศรษฐีนีตัวแม่ในชั่วข้ามคืน!
ทว่า... ในวันที่กิจการกำลังรุ่งเรืองและเจ้าซาลาเปาน้อยลืมตาดูโลก ‘อาฮั่ว’ คนงานใบ้ร่างยักษ์ที่นางเก็บมาขัดตาสีตาสาและใช้งานสารพัด ดันฟื้นความทรงจำขึ้่นมาว่าตัวตนที่แท้จริงของเขาคือ ‘เซียวเหยียนเจิ้น’ แม่ทัพใหญ่ไร้พ่ายผู้ทรงอำนาจล้นฟ้า... แถมยังเป็นพ่อแท้ๆ ของเจ้าแฝดสายสตรองคู่นี้อีกด้วย!


ปัง!
บานประตูเรือนถูกกระแทกเปิดออกอีกครั้ง พร้อมกับร่างของท่านป้าหวังที่เนื้อตัวเต็มไปด้วยหิมะหนาเตอะ นางฝ่าพายุที่รุนแรงจนเกือบจะพัดร่างปลิวเพื่อกลับมาหาชิงเหวียน ทันทีที่เห็นหญิงสาวนอนจมกองน้ำคร่ำและเลือดจางๆ ท่านป้าหวังก็เบิกตากว้าง รีบโยนผ้าในมือแล้วถลันเข้าไปหาทันที
"ชิงเหวียน! สวรรค์! เจ้ากำลังจะคลอดแล้ว!" ท่านป้าหวังมือสั่นเทา ลูบหน้าผากที่ร้อนรุ่มของชิงเหวียน "พายุข้างนอกหนักมาก ข้าไปตามหมอตำแยในเมืองไม่ได้ ทางขาดหมดแล้ว!"
"ท่านป้า... ช่วยข้า... ช่วยลูกข้าด้วย..." ชิงเหวียนคว้าแขนเสื้อท่านป้าหวังไว้แน่น ราวกับคนกำลังจะจมน้ำที่คว้าขอนไม้ได้ "ข้าทำเองไม่ได้... ท่านป้าต้องเป็นหมอตำแยให้ข้า..."
ท่านป้าหวังหน้าซีดเผือด นางเป็นเพียงสตรีชาวบ้าน เคยแต่ช่วยส่งของหรือดูคนอื่นคลอด ไม่เคยลงมือทำคลอดลูกแฝดด้วยตัวเองมาก่อนเลยในชีวิต "ชิงเหวียน ข้า... ข้ากลัวทำเจ้ากับลูกเป็นอันตราย"
"ไม่มีเวลาแล้วเจ้าค่ะ!" ชิงเหวียนร้องลั่นเมื่ออาการเจ็บท้องระลอกใหม่มาเยือน "ข้าเชื่อใจท่านป้า... ในตะกร้ามุมห้อง มีน้ำร้อนอุ่นอยู่บนเตาถ่าน มีมีดสะอาดและผ้าสะอาดเตรียมไว้แล้ว... ท่านป้า ช่วยข้าที!"
ความเด็ดเดี่ยวในดวงตาของชิงเหวียนส่งผ่านไปถึงท่านป้าหวัง หญิงม่ายสูดหายใจลึก แววตาแปรเปลี่ยนเป็นความมุ่งมั่น "ตกลง! ข้าจะช่วยเจ้าเอง! ชิงเหวียน เจ้าต้องอดทนนะ ดื่มน้ำอุ่นนี่ก่อน!"
ท่านป้าหวังรีบประคองน้ำอุ่น ซึ่งชิงเหวียนแอบผสมน้ำยาวิเศษลงไปเรียบร้อย ให้หญิงสาวดื่ม จากนั้นนางก็ล้างมือจนสะอาดและเข้ามาเตรียมพร้อมที่ปลายเตียง
"ชิงเหวียน! ข้าเห็นหัวเด็กคนแรกแล้ว! เบ่งเร็วยอดรัก เบ่ง!" ท่านป้าหวังตะโกนสั่ง
ชิงเหวียนสูดหายใจเข้าลึกที่สุด มือทั้งสองข้างจิกผ้าปูที่นอนจนฉีกขาด นางรวบรวมเรี่ยวแรงทั้งหมดที่มีจากน้ำยาวิเศษ เบ่งออกไปสุดแรงเกิด
"อื้ออออออออ!"
"อีกนิดเดียวชิงเหวียน! อีกนิดเดียว!"
"ฮ่าห์... อื้อออออ!"
แว้ ... แว้ ...
เสียงร้องไห้จ้าลั่นห้องแข่งกับเสียงลมพายุภายนอก เด็กทารกคนแรกคลอดออกมาได้อย่างปลอดภัย ท่ามกลางหยาดน้ำตาแห่งความโล่งอกของท่านป้าหวัง นางรีบใช้เชือกมัดและใช้มีดที่ลนไฟจนสะอาดตัดสายสะดือ ก่อนจะใช้ผ้าอุ่นห่อร่างทารกน้อยไว้
"เป็นเด็กชาย! ชิงเหวียน เจ้าได้ลูกชาย หน้าตาน่าเอ็นดูนัก!" ท่านป้าหวังร้องบอกด้วยความยินดี ทว่าความดีใจยังไม่ทันตั้งเค้า ท้องของชิงเหวียนก็บีบตัวอย่างรุนแรงอีกครั้ง จนหญิงสาวกรีดร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดที่มากกว่าเดิมเป็นเท่าตัว
"อ๊ากกกกกก! เจ็บ... เจ็บเหลือเกินท่านป้า!" ชิงเหวียนดิ้นพล่าน เด็กคนที่สองติดอยู่ในครรภ์และดูเหมือนว่าจะไม่ยอมกลับหัวตามธรรมชาติ ขาของทารกน้อยโผล่ออกมาแทนที่จะเป็นหัว!