ขอลาออกจากการเป็นชายาท่านอ๋องทรราช

หลินซูเจียวทะลุมิติเข้านิยายแนวย้อนยุคเป็นชายาของอ๋องทรราชซึ่งเป็นตัวร้ายของเรื่องที่เต็มไปด้วยความบ้าคลั่ง นางทำทุกวิถีทางที่จะเอาชีวิตรอด แต่อ๋องมู่เฉินช่างไม่เป็นใจเลยสักนิด

"เล่นซ่อนหา... สนุกหรือไม่ซูเจียว?"
น้ำเสียงของเขาทุ้มต่ำและราบเรียบ ทว่ากลับทำให้บรรยากาศรอบด้านเย็นยะเยือก หวังมู่เฉินหยุดยืนตรงหน้านาง เขาก้มลงมองใบหน้าที่ซีดเผือดและเปื้อนคราบฝุ่นของนางด้วยแววตาที่ยากจะคาดเดา
"ทะ... ท่านอ๋อง"
นางเค้นเสียงเรียกเขาได้เพียงแค่นั้น สมองของสาวออฟฟิศยอดนักสู้ขาวโพลนไปหมดเมื่อต้องเผชิญหน้ากับความตายและจุดจบแบบแบดเอนด์ในระยะประชิด
"หนีไปได้ไม่ถึงชั่วยาม ก็ถูกข้าจับตัวได้เสียแล้ว"
เขายื่นมือออกมาไล้พวงแก้มที่เย็นเฉียบของนางเบาๆ ทว่าสัมผัสนั้นกลับทำให้นางสะดุ้งสุดตัว
"นกน้อยของข้า... ปีกของเจ้าช่างอ่อนแอนัก"