อยากเริ่มต้นใหม่กับเมียคนเดิม

"ถ้าอนาคตของคุณจะไม่มีปักอยู่ในนั้นทำไมไม่บอกกันตั้งแต่ทีแรก"

"ฉันอยากจบด้วยดี เธอเข้าใจใช่ไหม"

"หมดหนทางสู้แล้วใช่ไหมคะ"

"อะไร"

"ปักสู้ผู้หญิงคนนั้นไม่ได้เลยสักทางใช่ไหมคะ"

"เธอไม่มีทางสู้ได้ตั้งแต่ทีแรกอยู่แล้ว"

_____


วินาทีที่ ‘ชลทิศ’ สวมแหวนหมั้นให้ว่าที่เจ้าสาว ‘ปานปัก’ ตระหนักได้ทันใดว่าเธอควรตัดใจ

เธอคิดว่าการที่เขาเจียดเวลามาหาทุกสัปดาห์ตลอดหนึ่งปีคือรักแท้ แต่จริงๆ มันคือ ‘อุบายเอาไว้หลอกคนโง่’

เขาทำเหมือนรัก แต่ไม่เคยคิดจะรัก

หลานสาวของอดีตคนใช้ในบ้านไม่ต่างจาก ‘ของเล่นคลายเหงา’

ไม่มีทางที่เขาจะยกย่อง เชิดชู หรือให้เกียรติ

จะมีภรรยาทั้งทีก็ต้องเลือกคนที่ครบเครื่องทั้งการศึกษา ฐานะ ชาติตระกูล ผู้หญิงกระจอกๆ เป็นได้แค่ของกินเล่นชั่วครั้งชั่วคราวเท่านั้น

กว่าจะรู้ว่าอะไรเป็นอะไรหัวใจเธอก็เป็นแผลเหวอะหวะ

กว่าจะซึ้งว่าเธอไม่ใช่คนที่เขาคิดอยากจับมือเพื่อสร้างอนาคตไปด้วยกันหัวใจดวงนี้ก็โซมเลือดโซมหนอง เจ็บปวดรวดร้าวจนเป๋แซดๆ เหมือนหมาไร้เจ้าของ

เขาเลือกผู้หญิงอีกคน ในขณะเดียวกันก็ทิ้งอีกคนไว้ข้างหลัง

สุดท้ายสิ่งที่ทำได้คือ ทำใจยอมรับความจริงว่าเธอกับ ‘ลูกในท้อง’ แพ้แล้ว

แพ้ชนิดหมดรูป!

และถึงแม้วันนี้เธอจะแหลกสลาย หากหัวใจดวงนี้ยังเต้นอยู่

ต่อให้ชีวิตบัดซบเส็งเคร็งมากแค่ไหนเธอจะระลึกเอาไว้อยู่เสมอว่าต้องสู้

สู้เพื่อตัวเอง สู้เพื่อลูกน้อยๆ ที่เธอรัก!

เธอจะปีนป่าย ตะเกียกตะกาย กระเสือกกระสนจนสุดความสามารถ

แม้ล้มก็จะลุก และถ้ายังล้มอีกก็จะลุกขึ้นยืนอย่างไม่ยอมแพ้

วันนี้อาจยังไม่ใช่วันของเธอ ทว่ามันต้องมีสักวันสิ ที่ผู้หญิงไร้เกรดคนนี้จะเชิดหน้าชูคอได้อย่างสง่าผ่าเผย

มันต้องมีสักวัน!

_____


ขนาดมองจากที่ไกลๆ ปานปักยังอดชื่นชมไม่ได้ว่า…

มารียาช่างเป็นผู้หญิงที่สมบูรณ์แบบ ไม่แปลกเลยที่หล่อนจะถูกเลือก ถูกรัก ถูกยกย่อง ถูกให้เกียรติทั้งต่อหน้าและลับหลัง

วันนี้หล่อนสวยและสง่าที่สุด หล่อนกำลังนั่งพับเพียบอยู่บนแท่นพิธีโดยที่ข้างกายมีชลทิศคอยเคียงข้าง

ละออกไปนั้น… เป็นผู้ใหญ่ของทั้งสองฝั่งที่กำลังยิ้มอย่างปีติ มีความสุขที่สองตระกูลเกี่ยวดองกัน ปลาบปลื้มที่เห็นลูกหลานข้ามขั้นจากคนรู้ใจไปเป็น ‘คู่รัก’ ที่ใกล้คำว่า ‘คู่ชีวิต’ เข้าไปทุกที

คนหนึ่งเป็นลูกเจ้าของโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง คนหนึ่งดำเนินกิจการเกี่ยวกับเครื่องมือแพทย์และยาซึ่งเหมาะสมกันทุกประการ

เหมาะสมกันยิ่งกว่ากิ่งทองใบหยก

เจอจังๆ เจอจะๆ ฝืนตัวเองให้เห็นอะไรที่ระคายใจแต่ปานปักไม่ร้องไห้สักแอะ เธอยิ้มหากนัยน์ตาเศร้า กับเรื่องนี้เธอไม่โทษใคร

อาจจะโทษชลทิศนิดหน่อยที่เข้ามาขายฝันจนเธอเผลอคิดเข้าข้างตัวเอง แต่แล้วยังไง…

ความรักมันไม่ใช่รางวัลตอบแทนของคนดี ความรักมันมีแต่คำว่าใช่กับไม่ใช่ และเมื่อเป็นเช่นนั้นเธอที่มาก่อนจึงถูกโยนโครมลงถังขยะ

เคยคิดว่าเขาแคร์ เคยคิดว่าเขาอาจจะรัก แต่จริงๆ แล้วไม่ใช่

รางวัลของคนใจง่ายคือเป็นได้แค่อดีตเมียในความลับ

เธอเป็นได้แค่นั้น ไม่มีสิทธิ์ข้ามขั้นมากไปกว่านั้นอีกแล้ว

_____


"คุณจะไม่มีวันได้ในสิ่งที่อยากได้ไปทั้งหมดค่ะ คุณชาญ"

"..."

"หนึ่งในนั้นคือปัก"

ปัง!

ชลทิศระบายอารมณ์ฉุนเฉียวด้วยการทุบกำปั้นลงที่โต๊ะอย่างแรงจนน้ำกระเด็น

"งั้นก็มาลองดู" เขาขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน หายใจเข้าออกฟืดฟาดเพราะความเดือด และแทบคลั่งเมื่อเห็นปานปักมีสีหน้าเรียบเฉยไม่สะทกสะท้าน

เธอเย็นชากับเขาขนาดนี้เลยเหรอวะ

แม่ง!

_____


:: หมายเหตุ ::

- โหลดตัวอย่างก่อนตัดสินใจซื้อเด้อ ไม่ตรงไทป์จะได้ไม่รู้สึกเสียดายเงินค่ะ หรือทดลองอ่านรายตอนใน readawrite ค่ะ

- ท่านไหนที่เคยอ่านออนไลน์มาแล้ว รบกวนอ่านใหม่ตั้งแต่ต้น เพราะมีการเปลี่ยนแปลงเนื้อหาหลายจุดค่ะ

- ระบบ apple ios กดซื้อผ่าน safari หรือ www.mebmarket.com เพื่อราคาที่คุ้มค่ากว่า แล้วค่อยกลับมาอ่านในแอปพลิเคชัน meb นะคะ

#ไม่มีนอกใจนอกกาย
#ขอบคุณทุกๆ ท่านที่อุดหนุน แสดงความคิดเห็น และให้เรตติ้งค่ะ รัก!