Consider me โปรดรับไว้พิจารณา

ปาลิตาสบตาคนอ้อน ช่วงสองสัปดาห์ที่ผ่านมา เธอยุ่งกับงานจนแทบไม่มีเวลาเจอกันบ่อยเหมือนก่อนหน้าที่ได้เจอกันทุกวัน แต่วรัชยาก็ไม่เคยงอแง ไม่เคยตามตื้อ มีเพียงข้อความสั้น ๆ ส่งมาให้กำลังใจกัน บางครั้งก็สั่งอาหารร้านอร่อยมาส่งให้เธอถึงที่ทำงาน
น่าแปลกที่เด็กคนนี้รู้จังหวะที่จะเดินเข้ามา และรู้จังหวะที่จะถอยออกไปเสมอ อย่างตอนนี้อีกฝ่ายจะหอมมือเธอก็ได้ แต่กลับวางลงอย่างทะนุถนอมราวกับกลัวมือเธอจะช้ำเสียอย่างนั้น
"คิดถึงพี่ขนาดนั้นเลยเหรอคะ"
"คิดถึงมากเลยค่ะ แทบจะนอนร้องไห้อยู่แล้ว" คนตัวเล็กเบะปากแสร้งทำหน้าเศร้า ปาลิตากดปลดสายเข็มขัดออก แล้วขยับตัวประจันหน้ากับวรัชยาที่หน้าเหลอหลา เมื่อเห็นปาลิตากำลังทำหน้าจริงจัง
"มะ มีอะไรเหรอคะ"
"แล้วน้องพีพีอยากรู้มั้ยคะว่าถ้าคิดถึงในวัยสามสิบ เขาทำอะไรกัน"
"หืม... แล้วเขาทำยังไงเหรอคะ"
วรัชยาเอียงหน้าถามพลางส่งยิ้มเจ้าเล่ห์ ดวงตาคู่ใสเป็นประกายวิบวับแฝงความทะเล้นปนยั่วเย้ากลับมาแทน จนปาลิตานึกมันเขี้ยว จึงวาดแขนออกไปรวบเอวคนตรงหน้าเข้ามาแล้วประกบริมฝีปากลงไปทันที
คราแรกวรัชยาก็ยังตกใจ แต่พอพี่สาวคนสวยค่อย ๆ ขยับริมฝีปากละเลียดชิมกลีบปากของเธออย่างอ่อนโยน คนตัวเล็กก็หลับตาพริ้ม ปล่อยให้ความรู้สึกนำพา แม้ว่าจะเงอะงะอยู่บ้าง แต่ปาลิตากลับรู้สึกพอใจมากกว่า เพราะนั่นหมายถึงคนน้องยังไม่เคยจูบใคร
มือเรียวข้างหนึ่งยังคงโอบรั้งเอวบางของคนตัวเล็ก ส่วนอีกข้างก็เกาะกุมแก้มเล็กไว้ ปาลิตาขยับปากดูดดึงจนอีกฝ่ายเผยอปากออกให้เธอค่อย ๆ สอดเรียวลิ้นเข้าไปเกี่ยวรัดเย้าหยอกกันจนเกิดเสียงเฉอะแฉะก้องรถ ความคิดถึงและความโหยหาแล่นเข้ามาจนปาลิตาลืมตัว ก่อนตั้งสติได้แล้วค่อยผละออกอย่างนึกเสียดาย
คนตัวเล็กกัดริมฝีปาก อมยิ้มเขินจนแก้มร้อนไปหมด ส่วนคนพี่ แม้จะผละออกแล้วแต่มือก็ยังคงกุมแก้มอีกฝ่ายไว้ แล้วค่อย ๆ ใช้ปลายนิ้วโป้งเช็ดริมฝีปากของวรัชยา
"แบบนี้ค่ะ"
"คะ?"
"ความคิดถึงของคนวัยสามสิบ เขาทำกันแบบนี้ค่ะ"
"พี่ปาล์มอ่า..." คนตัวเล็กเบือนหน้าหนีด้วยความเขิน พี่คนสวยเวอร์ชั่นรุก เธอไม่ชินเอาเสียเลย
ทั้งคู่ผละออกจากกัน ความมั่นใจของวรัชยาเมื่อครู่หายวับไปจนหมด เหลือเพียงใบหน้าที่ร้อนผ่าวและหัวใจที่เต้นแรงจนแทบทะลุออกจากอกเสียให้ได้ คนตัวเล็กเบือนหน้าหนีแก้เขิน ทำให้บรรยากาศบนรถเงียบกว่าปกติ จนปาลิตายิ้มขำ
"เมื่อกี้ยังเก่งอยู่เลย ทำไมตอนนี้เงียบจังคะ"
วรัชยาเม้มปากแน่น ก่อนจะกระแอมไอเรียกสติและรวบรวมความกล้า แล้วหันมาประจันหน้ากับคนถาม
"พีแค่กำลังคิดค่ะ"
"คิดอะไรคะ"
"อยากอายุสามสิบไว ๆ บ้างจัง..."
ปาลิตาเลิกคิ้วสงสัย ก่อนประโยคถัดมาของเด็กทะเล้นจะเรียกเสียงหัวเราะจากเธออีกครั้ง
"เราจะได้ทำกันบ่อย ๆ"
•••••••••••••••••••••
แนว GirlLove Slice of Life หวานต้น ขมกลาง อบอุ่นปลาย ธงเขียวปี๋ค่าา
หากใครเคยอ่านพ่ายทางรักคุณ คู่นี้เป็นคู่รองจากเรื่องนั้น อ่านแยกได้ไม่งงแน่นอน
ทดลองอ่านกันดูก่อนนะคะ เนื้อหาหลัก 30 ตอน
ตอนพิเศษจะมาก็ต่อเมื่อนักอ่านเมนต์ทวง หยอก แต่เมนต์มาเถอะ อยากคุยด้วยค่าา 5555
ใครซื้อแล้วแวะให้เรตติ้งหน่อยนะคะ พลีสสสสส~

ปล. ซื้อผ่านเว็บไซต์ถูกกว่าระบบ iOS น้าา