ย้อนกาลมาสานวาสนารักกับท่านอ๋อง เล่ม 3 (จบ)

----โปรยเล่ม 3 เล่มจบ----

ซูอันหนิงถูกลอบสังหารบาดเจ็บสาหัส แม้จะรอดมาได้แต่ความทรงจำที่เคยหายไปกลับย้อนกลับมาในยามนี้ หลังฟื้นขึ้นมา นางกลับจดจำได้เพียงเหตุการณ์ที่ถูกสามีทำร้ายในคืนแต่งงาน จูเกาเซวียนจึงต้องพิสูจน์หัวใจตัวเองอีกครั้ง
เพื่อหลีกหนีจากศูนย์กลางอำนาจซึ่งเต็มไปด้วยการแก่งแย่งชิงดีไม่สิ้นสุด จูเกาเซวียนจึงยอมย้ายไปยังเมืองศักดินา ‘เล่ออัน’ ถึงแม้เขาจะถอนตัวจากศูนย์กลางอำนาจแล้ว กลับมีคนไม่ยอมให้เขาอยู่อย่างสงบ เมื่อโทษกบฏหล่นลงมาบนศีราะเขาอีกครั้ง
หรือคนผู้นี้ต้องการให้เขากลายเป็นกบฏให้ได้!
ในเมื่ออีกฝ่ายไม่ยอมปล่อยมือ เขาจึงต้องลุกขึ้นมาตอบโต้
‘จะต้องลากคนผู้นั้นออกมาจากเงามืดให้ได้!’

----ตัวอย่างจากเล่ม 3----

"หนิงเอ๋อร์..." เสียงของเขาจริงและหนักแน่นมาก "คลอดบุตรให้ข้าสักคน...ได้หรือไม่?"
คำว่า ‘ได้หรือไม่’ นั้นทิ้งช่วงห่างจากประโยคแรกครู่ใหญ่ มันจึงสั่นสะเทือนโสตประสาทของนางเป็นพิเศษ ราวกับว่าคำพูดสั้นๆ นั้น ถูกเอ่ยออกมาด้วยความหวังทั้งมวล
มันทั้งประหม่า ออดอ้อน และคาดหวังเป็นอย่างยิ่ง
ซูอันหนิงเผลอกำชายเสื้อเขาไว้แน่น ใบหน้าที่ซุกซบอยู่กับไหล่กว้างไม่ยอมผินกลับมา ทว่าจูเกาเซวียนก็ยังเห็นใบหูเล็กๆ ของนางเปลี่ยนเป็นสีแดงต่อหน้าต่อตา เขารู้สึกมีความหวังขึ้นมาทันที
กระชับอ้อมแขนแล้วเอ่ยต่อไปว่า "หนิงเอ๋อร์เราจะสร้างครอบครัวที่นี่ มีบ้าน มีลูก ต่อไปก็อาจจะมีหลาน เจ้าไม่คิดว่าแบบนี้จะทำให้ครอบครัวอบอุ่นขึ้นหรือ ข้าจะทำสวนหลังบ้านเป็นสนามเด็กเล่นเพิ่มให้ลูกๆ พอสหกรณ์เจ้าเป็นระบบก็ไม่ต้องไปดูแลตลอดแล้ว มอบหมายให้ใครทำแทนก็ได้"
เขาหัวเราะเบาๆ ก่อนจะกล่าวต่อไปว่า "เจ้าบอกว่าอยากให้ข้าเป็นอ๋องว่างงาน"
ปลายนิ้วสากของเขาลูบไหล่นางแผ่วเบา "ตอนนี้ข้ามีเมืองทั้งเมืองให้ต้องดูแล จึงทำตัวว่างงานมากเกินไปไม่ได้ แต่ไม่ต้องห่วงหลังจากทุกอย่างเข้าที่เข้าทาง ข้าก็จะมีเวลาอยู่กับลูกเมียมากขึ้น"
เขาจูบผมของนางแล้วพูดต่อ "หนิงเอ๋อร์ มาสร้างครอบครัวกันเถอะ"
พูดจบแล้วก็ก้มลงมองสตรีในอ้อมแขน ความเงียบปกคลุมไปทั่วห้อง มีเพียงเสียงถ่านแตกประทุเบาๆ ซูอันหนิงขยับปลายนิ้วคลายมือที่กำเสื้อของเขาออก
พวกเขาผ่านอุปสรรคและบทพิสูจน์มามากแล้ว นางเคยหวาดกลัวว่าจะซ้ำรอยเดิมของชาติก่อน แต่จนถึงตอนนี้นางและเขาก็รอดพ้นแผนร้ายนั้นมาได้ แม้แต่คำมั่นสัญญาว่าจะไม่รับสตรีอื่นเขาก็กล้าเอ่ยออกมา แล้วยังจะมีเหตุผลใดให้ลังเลอีก
ไม่ว่าชาติก่อนหรือชาตินี้นางก็รักเพียงเขา ต้องการสร้างครอบครัวกับเขา ยามนี้เขายอมทิ้งอำนาจแล้วเลือกนาง มันก็ถึงเวลาที่นางจะตอบรับความคาดหวังของเขาแล้ว
"ได้..."
เสียงตอบรับที่เบายิ่งกว่าเสียงยุงดังอู้อี้ ซูอันหนิงรู้สึกได้ว่าร่างสูงใหญ่ของเขาแข็งทื่อไปทันที นางคิดว่าเขาอาจจะไม่ได้ยิน อาจจะขอให้นางพูดซ้ำให้ชัดถ้อยชัดคำกว่านี้ ใบหน้าจึงยิ่งร้อนผ่าว แต่นางไม่รู้เลยว่าบุรุษผู้นี้กลัวว่านางจะบ่ายเบี่ยงไม่ให้คำตอบที่แน่ชัดแก่เขามากเพียงใด
จูเกาเซวียนได้ยินไม่ชัดจริงๆ แต่เขาก็ทึกทักเข้าข้างตัวเองเอาไว้ก่อนว่านางตอบตกลงแล้ว จึงอุ้มนางขึ้นด้วยความยินดีแล้วหมุนไปรอบห้องจนคนเวียนหัวไปหมด
พอวางนางลงให้ยืนบนหลังเท้าของเขาแล้วก็ก้มลงจุมพิตนางอย่างลึกซึ้ง ซูอันหนิงไม่คิดว่าเสียงตอบรับเบาแสนเบาของนางจะทำให้คนลิงโลดยินดีได้ถึงเพียงนี้
จนถึงตอนนี้นางก็ยังสงสัยว่าเขาได้ยินนางจริงหรือไม่
จูเกาเซวียนพึมพำชิดริมฝีปากแดงช้ำของนาง "หนิงเอ๋อร์...ข้าจัดพิธีเข้าหอของเราใหม่ดีหรือไม่"
เขากดริมฝีปากลงมาอีกสองสามครั้ง กระซิบเสียงแหบพร่า "ใกล้ปีใหม่แล้ว เราจัดพิธีในคืนเฝ้าปีดีหรือไม่ ข้าจะชดเชยให้เจ้า คืนนั้นเราจะผ่านปีเก่าและเริ่มต้นชีวิตใหม่ไปด้วยกัน...ดีหรือไม่ หนิงเอ๋อร์"

(เรื่องนี้มีเล่มแยก รวมตอนพิเศษแซ่บๆ ด้วยนะคะ ที่ต้องแยกเพราะ เรตหนังสือไม่เหมือนกันค่ะ)

**** ซื้ออ่านหน้าเว็บถูกกว่า iOS ****