The Dreamlands Lovers เคียงเธอในอนธการฝัน

ณ นครเซเลไฟส์
สายลมหอบหนึ่งพัดพากลิ่นอายของผงทองคำและกำยานโบราณ ผ่านหอคอยแก้วระยิบระยับ แสงจันทร์สามดวงทอประกายเหนือผืนน้ำสีครามราวกับไม่มีอยู่จริง บนสะพานหินอ่อนที่ทอดยาวสู่วิหารแห่งความฝัน มือของชายแปลกหน้าในชุดเกราะทหารโบราณกุมมือฉันไว้แน่น สัมผัสจากฝ่ามือที่หยาบกร้านทว่าอบอุ่นของเขายังคงตราตรึงเด่นชัด พร้อมกับเสียงกระซิบเตือนอันสั่นเครือที่ชวนให้หัวใจสั่นไหว
"ตื่นเถอะเจ้ำหญิง แล้วอย่ำลืมข้ำ"
ฉันสะดุ้งตื่นขึ้นมาพร้อมกับเสียงนาฬิกาปลุกแผดร้องในระดับเดซิเบลที่ทำลายโสตประสาท กลิ่นกำยานอันศักดิ์สิทธิ์มลายหายไป เหลือเพียงกลิ่นห้องและตารางงานเอ็กเซลที่รอให้ไปสะสาง มันคือความฝันหรือความจริงกันแน่...