ข้าถูกลบออกจากนิยาย แต่ตัวร้ายยังจำข้าได้

ทะลุเข้าไปในนิยายที่ตนเคยแก้ แต่แทนที่จะได้เป็นพระเอกหรือตัวร้าย เขากลับกลายเป็น ตัวละครที่ถูกขีดฆ่าออกจากเรื่อง...

หลังเสียชีวิตเพราะโหมแก้ต้นฉบับจนหัวใจหยุดเต้น เฮ่อเซิงกลับตื่นขึ้นกลางลานประหารในนิยายจีนโบราณที่เขาเคยเป็นบรรณาธิการ

แต่เขาไม่ได้ทะลุมิติมาเป็นพระเอก นายเอก หรือตัวร้าย

เขากลายเป็นตัวละครที่เคยถูกลบออกจากต้นฉบับด้วยมือตนเอง

ไม่มีชื่อในทะเบียน ไม่มีผู้ใดมองเห็น และทุกครั้งที่หลักฐานการมีตัวตนถูกทำลาย ร่างของเขาจะเลือนหายไปทีละส่วน

มีเพียงฉินอวิ๋นซาง ท่านโหวผู้ถูกกล่าวหาว่าก่อกบฏเท่านั้นที่ยังมองเห็นเขา เพราะบุรุษผู้นี้เคยอ่านชื่อของเขาจากบัญชีลับและมีความจำแม่นยำจนไม่เคยลืมสิ่งใด

"ตราบใดที่ข้ายังเรียกชื่อเจ้าได้ เจ้าจะไม่หายไป"

ทว่าผู้ที่กำลังลบชื่อหลินเยี่ยนออกจากแผ่นดิน กลับวางยาลบความทรงจำฉินอวิ๋นซางไปพร้อมกัน

ยิ่งทั้งสองผูกพันกันมากเพียงใด ฉินอวิ๋นซางก็ยิ่งถูกบีบให้ลืมคนที่รักที่สุด ขณะที่ในร่างของเฮ่อเซิงกำลังก่อกำเนิดชีวิตน้อย ๆ ซึ่งอาจเป็นทั้งหลักฐานว่าเขาเคยมีตัวตน และเป็นเหตุให้ศัตรูต้องการกำจัดเขาให้หายไปตลอดกาล...