เมื่อตัวร้ายดันหมายปองข้า

"เจ้าเคยดื่มสุราหรือเปล่า?"

เหอหรูอวิ๋นส่ายหน้าทันควัน พร้อมทั้งตอบเสียงแข็ง

"ไม่เพคะ หม่อมฉันไม่ดื่มสุรา และไม่ชอบกลิ่นฉุนของมันด้วยเพคะ"

จื่อเทียนอ๋องเลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่ง มองท่าทางต่อต้านนั้นด้วยความนึกสนุก เขาขยับกายเข้ามาใกล้ขึ้นแล้วกล่าวต่อ

"ลองดูสิ... สุรานี้รสชาติหอมหวานไม่ฉุนอย่างที่เจ้าคิด รสชาติดีอร่อยอย่าบอกใครเชียว เป็นสุราที่หาได้ยากและราคาสูงลิ่ว มีแค่ในหอเริงรมย์แห่งนี้เท่านั้น"

ถึงเขาจะหว่านล้อมอย่างไร เหอหรูอวิ๋นก็ยังคงยืนยันคำเดิม นางเม้มริมฝีปากแน่นแล้วส่ายหน้า

"ไม่เพคะ อย่างไรหม่อมฉันก็ไม่ดื่ม"

จื่อเทียนอ๋องไม่พูดอะไรต่อ ใบหน้าคมคายยังคงราบเรียบ ทว่าดวงตากลับประกายความเจ้าเล่ห์ระคนไม่พอใจ เขาเอื้อมมือไปยกเอาจอกสุราที่เหอหรูอวิ๋นเพิ่งรินให้จนเต็มจอกขึ้นมา จากนั้นก็เทสุราเข้าปากรวดเดียวหมด

เหอหรูอวิ๋นลอบถอนหายใจนึกว่าเขาจะยอมแพ้ แต่ทว่าในวินาทีถัดมา...

หมับ!

ฝ่ามือหนาของจื่อเทียนอ๋องพุ่งเข้าคว้าจับที่ท้ายทอยของเหอหรูอวิ๋นไว้ทันที รวดเร็วและรุนแรงจนนางไม่ทันได้ตั้งตัว

"อุ๊บ! อื้อ!!"


*** นิยายเรื่องนี้เป็นเรื่องสั้น ไม่มีดราม่า ไม่มีปม เน้นความสัมพันธ์ เนื้อหาค่อนข้างกระชับค่ะ ***
*** แนะนำอ่านตัวอย่างประกอบการตัดสินใจก่อนกดซื้อนะคะ ***
*** แนะนำซื้อผ่านระบบแอนดรอยจะได้ราคาที่ถูกกว่าระบบ ios ค่ะ ***
*** เนื้อหาบางฉากบางตอนค่อนข้างอ่อนไหว โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน นิยายเรื่องนี้แต่งขึ้นเพื่อความบันเทิงเท่านั้นค่ะ ***