ชาติก่อนไม่ไยดี ชาตินี้อย่ามาเสียดาย

หลินเหวินหยวนกำลังมองเซี่ยนอ๋องที่กำลังตะเกียกตะกายคลานเข้ามาหาตนโดยที่โลหิตสีแดงฉานอาบทั่วทั้งร่าง อีกทั้งดวงตาแดงก่ำคู่นั้นมองมายังตนเขม็ง

เซี่ยนอ๋องกำลังจะตาย หลินเหวินหยวนเองก็เช่นเดียวกัน

เมื่อก่อนหน้านี้พวกเขาต่างถูก 'คนผู้นั้น' สังหารอย่างเลือดเย็น คนที่ท่านอ๋องเอ่ยปากว่ารักหมดใจจนหมางเมินใส่ตน แล้วมอบความโปรดปรานให้คนผู้นั้นจนหมดสิ้น แต่ไหนเลยจะรู้ว่าคนผู้นั้นเข้ามายังจวนอ๋องอย่างมีเป้าหมาย

หมายจะเอาชีวิตของเซี่ยนอ๋องเพื่อชำระแค้นเมื่อในอดีต ส่วนหลินเหวินหยวนผ่านเข้ามาเห็นเหตุการณ์อันน่าสยดสยองนี้จึงต้องเซ่นสังเวยชีวิตของตนไปพร้อมกับเซี่ยนอ๋อง

"อา...อาหยวน"

คนที่กำลังพาร่างอันชุ่มไปด้วยเลือดเอ่ยออกมาด้วยเสียงเบาหวิว

แต่ก็นานแล้วเหมือนกันที่ไม่ได้ยินท่านอ๋องเรียกตนเช่นนี้...

ทว่ามาเรียกตอนนี้เพื่อให้ได้อะไรกันเล่า...

หลินเหวินหยวนนอนมองเซี่ยนอ๋องด้วยภาพอันเลือนรางผ่านม่านน้ำตา เขานอนหายใจรวยรินอย่างสิ้นท่า ไม่คิดดิ้นรนหนีจากความตาย จะว่าไปตายเสียได้ก็ดี เพื่อจบสิ้นชีวิตอันน่าอดสูนี่...

เปลือกตาของหลินเหวินหยวนค่อย ๆ ปิดลง ภาพสุดท้ายของชีวิตคือไช่ไคเฉินที่กำลังใช้แรงเฮือกสุดท้ายเอื้อมมาคว้ามือของตนเอาไว้

แต่ทุกอย่างก็สายเกินไปแล้ว...

ทุกอย่างจบลงแล้ว...

หากชาติหน้ามีจริง ก็ขออย่าได้พบกับบุรุษใจโลเลเช่นเซี่ยนอ๋องไช่ไคเฉินผู้นี้อีกเลย

หากชาติหน้ามีจริง...ขอให้หลินเหวินหยวนผู้นี้รักตนเองมากกว่าผู้อื่นด้วยเถิด...