จากไพร่สู่เจ้าจอม

ปรางทาสหญิงเสียพ่อเเม่ตั้งเเต่เด็กนางจึงเหลือเเต่ยาย จึงต้องเป็นทาสเพื่อความอยู่รอด แต่ทว่าการเป็นทาสของปรางนั้นไม่ค่อยราบรื่นนัก ทั้งถูกๆตีถูกด่าทอ ยายของปรางก็พร่ำสอนว่าการมีอำนาจเหนือผู้อื่นมีทรัพย์สินเหนือผู้อื่นมักจะสบายกว่าการเป็นขี้ข้าของผู้อื่น รางจึงจดจำและเติบโตมาในคำสอนของยาย จากปรางผู้เคยเป็นเด็กว่านอนสอนง่ายนางก็เริ่มทะเยอทะยานมักใหญ่ใฝ่สูง ผู้ใดที่ทุบตีปรางผู้ใดที่รังแกปรางเมื่อปรางมีอำนาจนางก็จะคิดบัญชีย้อนหลัง

"กูมีรึจะยอมโดนทรมานอยู่ผู้เดียว"