อยากเป็นฮูหยินของท่านชาย แต่กลายเป็นมารดาเลี้ยงเสียอย่างนั้น

แนะนำเรื่อง

"สตรีแซ่เจียงล้วนไม่ต่างจากคนอื่น ๆ อ่อนแอ เป็นหนามแหลมไร้ค่า น่ารำคาญ"
คำปรามาสซึ่ง ๆ หน้า จากคนไม่รู้จักกัน กลายเป็นปมในใจคนฟังจนยากจะแก้ไข
เจ้าของนามที่ถูกเอ่ยถึง ยืนกำหมัดอยู่หลังบิดาอัครเสนาบดี สายตาว่างเปล่าไม่มีผู้ใดล่วงรู้ความคิด
แต่ที่แน่ ๆ บุรุษเจ้าของฝีปากเน่าเหม็นผู้นี้ จะได้รับเพียงแค่คำว่า "ไม่" จากนาง

หลังจากเกิดเหตุการณ์ความผิดพลาดครั้งใหญ่ บุรุษผู้มีค่าดั่งทองคำแห่งราชวงศ์ฉิน จึงถูกพี่ชายตราหน้าว่าเป็นชายแก่กำพร้าเมีย

บทรักตอนหลัก ๆ ไม่ตัดเข้าโคมไฟนะคะ บรรยายพอดีกับเนื้อหาในหมวดนิยายรักจีนโบราณ