เลือดรักคนเกเร

"รู้ตัวไว้นะ... ถ้ายังอยู่ตรงนี้ ฉันไม่รับประกันความปลอดภัย" รณภพพูดเสียงเข้มกรีดร้อง มือใหญ่กระแทกโต๊ะจนของกระจัดกระจาย "ฉันไม่ใช่คนดี ฉันโหด ฉันร้าย แล้วนายจะไม่รอดแน่ๆ!"
ณวัฒน์มองตาเขานิ่งๆ ก้าวเข้าใกล้ทีละก้าว "ผมรู้ครับ... แต่ผมชอบคนแบบคุณ และผมจะไม่ไปไหน ไม่ว่าคุณจะดุ จะโหด จะทำร้ายผมแค่ไหน... ผมก็จะยืนอยู่ตรงนี้"
รณภพกรีดร้องเสียงดังลั่น "บ้า! นายมันบ้า!" แต่เมื่อเห็นเด็กหนุ่มไม่หวั่นไหว น้ำตาแห่งความห่วงใยที่ซ่อนมานานกลับไหลริน "ทำไม... ทำไมต้องเป็นฉัน... ทำไมไม่ไปให้พ้นๆ!"