บทบาทนางรองนี้นางร้ายเช่นข้าไม่ขอเป็น เล่ม 2 (เล่มจบ)

"บทนางรองน่ะเชยสะบัดไปแล้ว ต้องบทนางร้ายนี่สิถึงจะคู่ควร!"

ตั้งแต่เด็กนางต้องเห็นมารดาแอบมองบิดาด้วยสายตาปวดร้าว เดิม ลู่เฟยหราน ไม่เข้าใจว่าเหตุใดมารดาต้องระทมทุกข์ถึงเพียงนั้น ทว่าเมื่อได้เติบโตขึ้นและมีโอกาสได้เรียนรู้อะไรหลายๆอย่าง นางก็พบว่าความเจ็บช้ำตลอดระยะเวลาที่ผ่านมาของมารดานั้นคือ บทบาทนางรอง

มู่หลาน มารดาของนางเป็นนางรอง โดยมีบิดา ลู่เค่อ เป็นพระเอกและ ลี่ฮวา ภรรยารองของเขาเป็นนางเอก ท่ามกลางความรักหวานชื่นของพระเอกกับนางเอก บทนางรองก็เป็นได้แค่ตัวสำรองที่ต้องมองพวกเขารักกันด้วยความเจ็บปวด และเป็นที่แน่นอนว่าบทบาทนางรองนี้จะต้องตกทอดมาถึงนางด้วยนางเอกของเรื่องมี บุตรสาว ไม่ต่างกัน

แต่คนอย่าง มู่เฟยหราน นี่นะเป็นนางรอง?

เพ่ย!

นี่มันพล่ามสิ่งใดกัน?!

ผู้ใดจะแสนดีกล้ำกลืนยอมรอของเหลือจากน้องสาวต่างมารดาก็ทำไป แต่นางคนหนึ่งล่ะที่จะไม่มีวันยอมเป็นเช่นนั้น มู่เฟยหรานที่เคยร้ายกาจมาทั้งชีวิตได้แต่กลอกตามองบน สลัดภาพนางรองSS2 ออกไปอย่างรวดเร็ว นางจะสยายปีกเป็นนางร้ายที่แท้ทรู

ประกาศศักดาต่อหน้าผู้คนว่าข้านี่แหละ… นางร้ายสายสตรอง!

การเปลี่ยนแปลงตนเองคนรอบข้างในระยะเวลาสั้นๆนั้นไม่ง่าย เช่นนั้นก็เริ่มจากตนเองก่อนเป็นอันดับแรก เช่นยุยงมารดาของนาง…

บทนางรองนั้นเชยสะบัดไปแล้ว จะต้องเป็นบทภรรยาหลวงอดทนต่อความลำเอียงของสามีที่มีต่อสตรีอีกคนไม่ไหวจึงลุกขึ้นทวงความยุติธรรมหย่าขาดกับเขาให้รู้แล้วรู้รอดนี่สิถึงจะเก๋กู๊ด!