พรานบุญเลิศ ปะทะ นาคราชดำ (สมรภูมิ เกาะนาคาโลกันตร์)

ทันใดนั้น น้ำที่เคยนิ่งสนิทกลับเริ่มเดือดพล่านขึ้นมาอย่างฉับพลัน ฟองอากาศขนาดมหึมาผุดขึ้นมารอบเรือ กลิ่นคาวปลาที่รุนแรง คล้ายซากเน่าลอยโชยมาปะทะจมูก

บุญเลิศลุกขึ้นยืนช้าๆ ตาจ้องเขม็งไปยังใจกลางน้ำที่เริ่มหมุนวนเป็นพรายน้ำขนาดใหญ่ เขารู้ดีว่านี่คือ อาถรรพ์พลายน้ำ ด่านแรกของเกาะกะโหลก

"จ่อย! ถือท้ายเรือให้มั่น อย่าให้ลำเรือขวางคลื่น!" บุญเลิศตะโกนสั่ง พลางเอื้อมมือหยิบกระสุนปืน ออกมาจากย่าม เม็ดกระสุนเป็นเงินแท้ที่ผ่านการปลุกเสกมาแล้วเป็นอย่างดี

ฉับพลันนั้น เงาสีดำขนาดมหึมา ที่มีความยาวกว่าสิบวา เลื้อยผ่านใต้ท้องเรือไปอย่างรวดเร็ว แรงปะทะทำให้เรือหางยาวโคลงเคลงเกือบคว่ำ พริบตานั้น หัวที่คล้ายงูยักษ์แต่มีหงอนสีแดงฉานประดุจเปลวเพลิงก็พุ่งพรวดขึ้นมาเหนือผิวน้ำ มันคือ "พญานาคดำนาคราช" สัตว์กึ่งเทพกึ่งอสูรที่เฝ้าขุมทรัพย์ใต้เกาะกะโหลกมานับพันปี

มันคำรามก้องจนน้ำกระจายซัดเข้าหาเรือประดุจคลื่นยักษ์ บุญเลิศไม่รอให้มันจู่โจมซ้ำ เขายกปืนขึ้นประทับบ่า ร่างกายที่นิ่งสนิทประดุจรูปปั้นหินผาเขาร่ายพระคาถา นะจังงัง สะกดสัตว์ร้ายให้หยุดชะงักเพียงเสี้ยววินาที "ตู้ม"

เสียงกัมปนาท ดังลั่นสะท้านไปทั่วน่านน้ำ แสงไฟจากปากลำกล้องเป็นสีเขียวมรกตพุ่งแหวกอากาศเข้าเจาะเข้าที่ดวงตาข้างซ้ายของเจ้านาคราชร้ายอย่างแม่นยำ เลือดสีเขียวเข้มพุ่งกระฉูดออกมาพร้อมเสียงกรีดร้องที่ทำให้แก้วหูของไอ้จ่อยแทบแตก ร่างยักษ์นั้นดิ้นพล่าน ด้วยความเจ็บปวด ก่อนจะมุดกลับลงสู่ใต้พื้นน้ำ ทิ้งไว้เพียงคลื่นลูกใหญ่ที่เกือบจะกลืนกินเรือลำน้อย