หลีกทางหน่อยจะรัก

คำโปรย หลีกทางหน่อยจะรัก

บางครั้งความผิดพลาดในอดีต ก็ไม่ใช่ตัวกำหนดคุณค่าของคนนั้นเสมอไป
อดีตคือเรื่องที่ผิดพลาดและผ่านมาแล้ว อนาคตต่างหากคือสิ่งที่สำคัญมากกว่า
รักแท้ไม่ได้เลือกคนที่มีตำหนิ หรือปราศจากตำหนิ
คนที่ใช่อาจจะไม่ได้เร็ว เขาคนนั้นอาจจะมาช้า แต่มาเพื่ออยู่ตลอดไป

หมอหนุ่มยกยิ้มบางๆ ก่อนเอื้อมมือไปกุมมือน้ำตาลอย่างอ่อนโยน แล้วตอบด้วยความมั่นใจ
"ใช่ครับ น้ำตาลคือคู่หมั้นของผมคุณฟังไม่ผิดหรอก"
"และผมคงต้องขอให้คุณ..."
เขาหยุดเพียงเสี้ยววินาที ก่อนพูดด้วยน้ำเสียงสุภาพ แต่หนักแน่นเสียจนอีกฝ่ายไม่อาจโต้แย้ง
"หลีกทางหน่อยครับ...คนเขาจะรักกัน"
ประโยคนั้นเหมือนสายฟ้าฟาดลงกลางอกของก้องภพ ใครจะรักกัน ไอ้หมอตรงหน้ากับอดีตเมียของเขาอย่างนั้นเหรอ
น้ำตาลหันไปมองคุณหมอด้วยความตกตะลึง ขณะที่มืออุ่นของเขายังคงกุมมือเธอไว้แน่น ราวกับกำลังบอกทุกคนว่า...ต่อจากนี้ เขาจะไม่ปล่อยให้ผู้หญิงคนนี้ต้องเผชิญทุกอย่างเพียงลำพังอีกแล้ว
กรภัทร์หันมายิ้มอ่อนให้หญิงสาวไม่สนสายตาผิดหวังของผู้ชายหน้าไหนทั้งนั้น ก็อยากโง่เองปล่อยผู้หญิงดีๆ อย่างเธอมาถึงมือเขา เขาไม่คืนให้แน่นอน
"ผมจองโต๊ะดินเนอร์ไว้แล้วครับที่รัก"
"คืนนี้...ขออนุญาตพาคุณไปเดตอย่างเป็นทางการ"