กรงกามตามสมุทร

ตามสมุทรต้องสูญเสียคนรักไปในภารกิจสำคัญขององค์กร แม้ทุกคนในเหตุการณ์นั้นจะเห็นตรงกันว่าเธอเสียชีวิตแล้ว แต่เขากลับยังพยายามตามหาด้วยความเชื่อว่า…หากไม่เห็นศพกับตาก็เท่ากับว่าเธอยังไม่ตาย!

ห้าปีต่อมาเธอปรากฏตัวอีกครั้งในภาพลักษณ์ที่ต่างออกไป แต่เหนือสิ่งอื่นใดคือเธอไร้ความทรงจำเดิมอย่างสิ้นเชิง แม้รูปลักษณ์ภายนอกจะเป็นเธอ แต่แววตาคู่นั้นช่างเย็นชาเหลือแสน

เมื่อคนที่ตามหามานาน…ปรากฏตัวอยู่ต่อหน้า เขาจึงเอื้อมคว้าตัวเธอเข้ามากอดด้วยความคิดถึง แต่สิ่งที่ได้รับกลับมานั้น…คือมีดสั้นอันแสนคมกริบที่ปักคาอยู่บนหน้าอกข้างขวาจนมิดด้าม

บาดแผลทางกายไม่เทียบเท่าบาดแผลทางใจ เขาจะทำเช่นไรในวันที่คนรักแปรเปลี่ยนเป็นศัตรู…?

...~ บางส่วน ~...

"ทำตัวดีดีล่ะแองเจิล กินให้มาก…พักผ่อนให้พอ แล้วอย่าได้คิดหลบหนีเด็ดขาด ไม่อย่างนั้นผมจะลงโทษคุณให้หนักเชียว อีกสามวันผมจะรีบไปหา…ถ้าคิดถึงผมก็อดทนเอาหน่อยก็แล้วกัน"

แล้วไอ้หมาบ้านั่นก็ปล้ำจูบเธอจนปากบวมเจ่อไปหมด!

"ไอ้คนสารเลว! ใครจะไปคิดถึงแกกัน…ประสาท!"

จำได้ว่าเธอด่ากราดออกไปแบบนั้น…นี่ถ้าไม่โดนใส่กุญแจมือไว้ล่ะก็…เธอคงจะตบหน้าด้านๆ นั่นสักทีสองที!

"หึ! ปากแบบนี้อย่าให้รู้ว่านอนร้องไห้คิดถึงผัวนะแองเจิล"

"ฝันไปเถอะ! อย่างแกฉันไม่นับเป็นผัว…อย่ามาสำคัญตัวผิด!"

"อื้อหือ!!! ขนาดนี้ยังไม่นับเป็นผัว…แล้วไอ้ตัวไหนมันจะได้เป็น…หืม?!"

"ไอ้ตัวไหนก็ได้ทั้งนั้น…แต่ไม่ใช่ไอ้ตัวนี้ก็แล้วกัน เพราะฉันเกลียดแก!"

"เกลียดอะไรมันมักจะได้อย่างนั้นนะแองเจิล เกลียดผมมากๆ ระวังจะรักผมจนหัวปักหัวปำนะเมียจ๋า"

"ไอ้ทุเรศ! ฉันไม่มีวันรักแกหรอก"

"งั้นเรามารอดูกัน! ถึงวันนั้นช่วยชดเชยให้ผมด้วยก็แล้วกัน"



*** "กรงกามตามสมุทร" เป็นนิยายลำดับที่ 4 ในเซต "กรงรักชาติฉัตรี" เป็นเรื่องราวความรักและการผจญภัยกับด่านเคราะห์บทใหม่ของ ตามสมุทร สเมอร์นอฟ ชาติฉัตรี ลูกชายคนที่ 5 ของบ้านชาติฉัตรี

คำเตือน Trigger Warning

*** มีฉากข่มขืนและพฤติกรรมความรุนแรงทางเพศของตัวละครหลัก ผู้ที่มีความเปราะบางทางอารมณ์และความรู้สึก โปรดหลีกเลี่ยงและใช้วิจารณญาณในการอ่าน ***