เกิดใหม่ชาติที่สาม ขอเป็นปลาเค็มในจวนท่านแม่ทัพ

ชาติแรก... ข้าโง่เขลาและอิจฉาริษยาจนต้องตายอย่างอนาถ

ชาติสอง... ข้าฉลาดล้ำเลิศ วางแผนสู้คนและแก้แค้นจนเหนื่อยตาย

ชาติสาม (ปัจจุบัน)... ข้าคิดได้แล้ว ไม่โง่ ไม่ร้าย แต่ก็จะไม่สู้! ข้าขอปวารณาตัวเป็น ‘ปลาเค็มตากแห้ง’ วันๆ นอนกินขนมหวานไม่ทำอะไรเลยดีกว่า!

การถูกจับแต่งงานพระราชทานกับ ‘เซวี่ยจงเหว่ย’ มหาแม่ทัพอุดรผู้โหดเหี้ยมและต้องไปประจำการชายแดนปีละสิบเดือน จึงถือเป็นลาภลอยก้อนโตของ ‘หลินฉิงอวี่’ เกอขี้โรคผู้นี้! สามีไม่อยู่บ้าน เงินเดือนส่งตรงเวลา จวนใหญ่โตนอนกลางวันสบาย... นี่มันสวรรค์ชัดๆ!

แต่ทำไมมหาแม่ทัพที่ใครๆ ก็บอกว่าเย็นชาและไร้หัวใจคนนั้น ถึงได้ไม่ยอมไปชายแดนเสียที? วันๆ เอาแต่ขยับเข้ามาคลอเคลีย ลูบคลำ สรรหาฟูกนุ่มๆ และขนมหวานมาล่อหลอกปลาเค็มอย่างเขา แถมนอนกอดเขาแน่นทุกคืนจนปานเกอที่ข้อมือส่องประกาย...