นายช่างใหญ่อ้อนรัก

กนกรดา...เธอมาสมัครเป็นเมียนายช่าง
พสุ...เขาคือนายช่างใหญ่ผู้แสนอ้อนรัก
-----------------------------------------------------------
“หนูเป็นสาวบริสุทธิ์ หนูขอเลือกขายตัวแล้วกันค่ะ”
หูของพสุดับวิ้งไปเลย
สาวบริสุทธิ์
เหมือนไม่ได้ยินคำนี้มานานมากโข เหมือนมนุษย์ในยุคปัจจุบันจะไม่ได้สนใจเรื่องคนแรก คนสุดท้ายหรือคนที่ร้อยอีกแล้วล่ะ
แต่เธอก็ยังมีอะไรให้เขาเซอร์ไพรส์ได้อย่างต่อเนื่อง
“แล้วฉันจะเชื่อได้ยังไง” อ๋อ...มันเชื่อได้อยู่แล้วล่ะ ก็แค่เขาเดินเข้าไปใกล้ เจ้าหล่อนก็ยังเผลอถอยหนี และนี่ไม่ใช่ละคร แต่มันคือการประหม่าจากการเสนอทำธุรกิจที่ตัวเองไม่ถนัด
แต่ปากเสียๆ ของเขา มันก็แกว่งไกวออกไป มันคงเป็นสันดานเสียๆ ประจำตัว แล้วก็อาจจะเพราะว่าเขาเองก็อยากจะรู้ว่าเธอจะจองหองได้สุดขีดที่เบอร์ไหน
“คุณคงต้องพิสูจน์เองมั้งคะ”
เขากอดอกแล้วก็พยักหน้า แต่ในใจคือ...
แมนมากอีหนู คำตอบแบบนี้คืออวดดี ถือดี แต่โคตรโดนใจเขาเลย
“งั้นวันนี้เลยไหมล่ะ” ก็แกล้งเสนอไปแบบนั้นแหละ พสุไม่ได้หื่นกระหายในเนื้อตัวแม่เด็กน้อยนี่เลยจริงๆ นะ
แต่ก็อยากจะทดสอบว่าแม่พี่สาวคนโตจะไปสุดได้ที่ตรงไหน
“หรือไม่ว่าง...หรือต้องทำอกทำใจ” เขากอดอกจ้องคนที่ยังนิ่ง
กนกรดา ชื่อเล่นว่ารดา
แต่เขาว่าน่ารักดี หายากแล้วนะสาวๆ ถือดีแต่มาเร่ขายเรือนร่างแบบนี้น่ะ ต้องเรียกว่าของแรร์แห่งยุค!
กนกรดาคิดทั้งที่สมองมันตื้อไปหมด เสียงเขามันเหมือนห่างๆ ออกไป เธอพยายามซ่อนความประหม่าเอาไว้จนมิด ตอนนี้อึดอัดเหมือนคนหายใจไม่สะดวก
วันนี้เลยไหมล่ะ
คำถามของเขาเหมือนยิ่งตอกย้ำว่าชีวิตยังโหดร้ายไม่เพียงพอ แถมยังตอกย้ำซ้ำๆ ว่าของฟรีไม่มีในโลก ทุกอย่างในโลกมีราคาที่ต้องจ่าย และนั่นก็เหมารวมไปถึงพรหมจรรย์ของเธอด้วย