บุปผาของท่านแม่ทัพ

เซี่ยชิงหลวน หญิงสาววัยยี่สิบปีนั่งนิ่งอยู่เบื้องหน้าคันฉ่องทองเหลืองบานใหญ่ แสงตะเกียงน้ำมันวับแวมสะท้อนใบหน้ารูปไข่ที่งดงามราวกับภาพวาด คิ้วโก่งดั่งคันศร ดวงตากลมโตสุกใสทว่าบัดนี้กลับราบเรียบไร้ระลอกคลื่น ผิวพรรณของนางขาวกระจ่างดั่งหยกมันแพะ ทว่าความงามอันล้ำเลิศนี้กลับคล้ายบุปผาที่กำลังจะเหี่ยวเฉาเพราะขาดแสงตะวัน
บนเตียงกว้างเบื้องหลังนาง มีชุดเจ้าสาวสีแดงมงคลพาดอยู่ ลวดลายโบตั๋นร้อยบุปผาปักด้วยดิ้นทองคำแท้อย่างประณีตงดงามสะดุดตา ทว่าในสายตาของชิงหลวน มันไม่ต่างอะไรจากผ้าห่อศพสีชาดที่พร้อมจะฝังกลบชีวิตและอิสรภาพของนางไปชั่วกาลนาน
"คุณหนู..." เสี่ยวชุ่ย สาวใช้คนสนิทที่เติบโตมาด้วยกันเดินเข้ามาในห้องอย่างเงียบเชียบ น้ำเสียงของนางสั่นเครือและดวงตาแดงก่ำ
"นายท่านกับฮูหยินใหญ่กำลังสั่งให้บ่าวไพร่ตรวจสอบรายชื่อสินเดิมในลานจวนเจ้าค่ะ ของมีค่ามากมายถูกลำเลียงเข้ามาไม่ขาดสาย ทุกคนต่างยินดีที่ตระกูลเซี่ยกำลังจะได้ดองกับตระกูลราชครูพรุ่งนี้เช้า เกี้ยวเจ้าสาวแปดคนหามจากจวนกู้ก็จะมาถึงหน้าประตูแล้วเจ้าค่ะ"
นางจะทำอย่างไรนะ