คุณหนูห้าขอลิขิตชะตาเอง

คนเมืองหลวงต่างพากันอิจฉาตระกูลหลิว...

คหบดีใหญ่ผู้มั่งคั่งแห่งแคว้น ไม่เพียงแต่มีโชคลาภเงินทองไหลมาเทมา หากแต่บิดายังมีบุตรีถึงห้าคน แต่ละคนล้วนงามสะพรั่งดั่งบุปผาห้าดอกที่แย้มบานในสวนหลวง

ยามที่บุตรีคนโตแต่งงานออกเรือนไปเป็นฮูหยินเอกของลูกชายเสนาบดีใหญ่ ชาวบ้านต่างสรรเสริญว่าตระกูลหลิวช่างมีวาสนาสูงส่ง

ยามที่บุตรีคนที่สองปีนขึ้นเตียงท่านอ๋องจนได้แต่งเข้าจวนอ๋องเป็นฮูหยินรอง ผู้คนต่างนินทาริษยาในความโชคดีที่สตรีตระกูลพาณิชย์ได้เกี่ยวดองกับราชวงศ์

ยามที่บุตรีคนที่สามแต่งให้บัณฑิตยากจน ทุกคนต่างพากันหัวเราะเยาะเหยียดหยามว่านางเป็นเพียงลูกอนุ จึงได้สามีไร้หัวนอนปลายเท้า สมน้ำสมเนื้อกับฐานะอันต้อยต่ำ

และยามที่บุตรีคนที่สี่ถูกทาบทามให้แต่งตามพี่สาวคนโตเข้าจวนขุนนาง ทุกคนต่างคิดว่าตระกูลหลิวคงถึงคราวเจริญรุ่งเรืองถึงขีดสุด...

ทว่า... มีเพียง หลิวซินเอ๋อร์ คุณหนูห้าแห่งตระกูลหลิวเท่านั้นที่รู้ความจริง

เบื้องหลังฉากหน้าอันงดงาม ละครเรื่องใหญ่ที่เรียกว่า การแต่งงานเพื่อวาสนา กลับเป็นเพียงนรกบนดินที่กรีดลึกถึงกระดูก!

ชะตากรรมของสตรีในยุคนี้ ต้องขึ้นอยู่กับผู้ชายเพียงคนเดียวอย่างนั้นหรือ? หากผู้ชายที่เลือก... เปลี่ยนชีวิตให้กลายเป็นนรก แล้วเหตุใดสตรีต้องยอมก้มหน้ารับกรรม?

หลิวซินเอ๋อร์มองดูแผ่นหลังของพี่สาวทั้งสี่คน แล้วแค่นหัวเราะในใจ สายตาที่เคยมองโลกอย่างเรียบง่ายพลันแปรเปลี่ยนเป็นความมุ่งมั่นอันแรงกล้า

"หากบุพเพนำพาแต่ความพังพินาศ... เช่นนั้นชะตาชีวิตของคนตระกูลหลิวนับจากนี้ ข้าหลิวซินเอ๋อร์ จะขอเป็นผู้ลิขิตด้วยตัวของข้าเอง!"