ช่วยด้วยครับผมลืมลูกเมีย

จะเกิดอะไรขึ้น…เมื่อคุณพ่อประสบอุบัติเหตุจนความจำเสื่อม!

เขาลืมภรรยา…ลืมลูกสาว…ลืมชีวิตครอบครัวไปจนหมดสิ้น

จำได้แค่ตอนอายุยี่สิบห้า ช่วงที่ยังโสด หล่อ รวย และมั่นใจสุด ๆ ว่า "คนอย่างผมไม่มีวันมีเมียมีลูก"

แต่เมื่อสาวสวยคนหนึ่งยืนยันว่าเป็น "ภรรยา" และมีเด็กแก้มยุ้ยเรียกเขาว่า "พ่อขา" เขากลับคิดว่าทั้งคู่กำลังร่วมมือกันหลอกจับผู้ชายรวย


…ตัวอย่างเนื้อหา

"พี่ทัพขา ด้ากับขนมจีนเป็นเมียและลูกของพี่ทัพจริงๆ นะคะ ด้าไม่ได้โกหกพี่เลยสักคำเดียวค่ะ"

เขมิกาเอ่ยอธิบายด้วยความอ่อนอกอ่อนใจ สงสารก็แต่ลูกสาวตัวน้อยที่กำลังจ้องมองคนเป็นบิดาด้วยสายตาแสนเศร้าไม่เข้าใจ ว่าทำไมพ่อขาถึงจำพี่ขนมจีนไม่ได้ง

"ไม่จริง คุณกับเด็กคนนี้จะเป็นเมียแล้วก็ลูกของผมได้ยังไงกัน ผมไม่เชื่อ ยังไงก็ไม่เชื่อ!"

ชายหนุ่มบนเตียงคนไข้โวยวายลั่นห้อง ในขณะที่ดวงตายังจับจ้องใบหน้าของสองแม่ลูกแปลกหน้า คนหนึ่งหน้าตาสวย อีกคนหน้าตาจิ้มลิ้ม ปากนิดจมูกหน่อยอย่างไม่วางตาและไม่ไว้ใจ

"โธ่พี่ทัพ เฮ้อ" คนเป็นเมียได้แต่ลอบถอนหายใจยาวพร้อมกับคอยบอกตัวเองให้ข่มอารมณ์อดทนอดกลั้นเอาไว้ แม้ว่าภายในใจอยากร้องไห้โฮออกมามากแค่ไหน แต่ก็ทำได้เพียงเก็บงำความเจ็บปวดเอาไว้ในอก

"คุณอย่ามาหลอกผมเลย ยังไงผมก็ไม่เชื่อ ผมเพิ่งอายุยี่สิบห้าเอง ยังไม่แต่งงาน ยังไม่มีลูก ผมมั่นใจ"

"ทุกอย่างคือเรื่องจริงค่ะพี่ทัพ พวกเราสองคนแต่งงานกันแล้ว และพวกเราก็มีลูกสาวที่น่ารักด้วยกันหนึ่งคน ชื่อว่าขนมจีน เด็กคนนี้ไงคะ"

เขมิกาพยายามควบคุมน้ำเสียงของตนเองให้อ่อนโยนเป็นปกติที่สุด ทั้งที่เนื้อข้างในหัวใจเริ่มสั่นเครือระคนหวาดกลัวว่าสามีสุดที่รักจะจำตนเองกับลูกสาวไม่ได้ไปตลอดกาล

"พ่อขาลืมพี่หนมจีนได้ยังไง พ่อขาไม่รักพี่หนมจีนแล้วเหรอคะ"

เด็กหญิงเขมิสราน้ำตาคลอเบ้าจวนเจียนจะไหล มองคนบนเตียงด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจ เมื่อวานนี้พ่อขายังกอดยังหอมตนเองอยู่แท้ๆ ทำไมมาวันนี้พ่อขาถึงได้ผลักไสไล่ส่งไม่ยอมกอดลูกสาวแสนน่ารักน่าเอ็นดูคนนี้แล้วล่ะ

"ไม่ใช่แบบนั้นหรอกค่ะลูกสาว ตอนนี้พ่อขาแค่ไม่สบาย สมองเบลอๆ ไปหน่อยก็เลยลืมพวกเราไปชั่วคราวเท่านั้นเองค่ะ หนูอย่าเพิ่งโกรธพ่อขานะคะ"

คุณแม่เอื้อมมือไปลูบหัวปลอบโยนลูกสาวด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน ก่อนจะหันไปสบตากับสามีความจำเสื่อมที่กำลังแสดงสีหน้าท่าทางหวาดระแวง ปิดประตูหัวใจไม่ยอมเชื่อว่าสองคนนี้คือลูกเมียของตนเอง

"ผมไม่เชื่อหรอก คุณคิดอยากจะจับผู้ชายรวยละสิ ถึงได้เอาเด็กคนนี้มาโมเมตู่ว่าเป็นลูกของผม"

กองทัพสวนกลับตามประสาไอ้เสือหนุ่มปากจัดในวัยยี่สิบห้าปีที่ยังไม่รู้จักความอ่อนโยนและนุ่มนวล คำพูดร้ายกาจนั้นทำเอาคนเป็นภรรยาถึงกับหน้าตึงเปรี๊ยะ ส่วนหนูน้อยขนมจีนถึงกับปากคว่ำ หน้างอขัดใจเป็นที่สุดเมื่อเห็นบิดาบังเกิดเกล้ายังคงกวนประสาทจำตนเองไม่ได้

"พี่หนมจีนงอนพ่อขาแล้วนะ หึ" ยัยหนูสะบัดหน้าพรืด พลางยกมือน้อยๆ ขึ้นมากอดอก คิ้วทั้งสองข้างขมวดมุ่นเข้าหากันจนติดเป็นแพยาว ยามเมื่อสมองเริ่มใช้ความคิด เพื่อค้นหาวิธีการเด็ดๆ ที่จะทำให้พ่อขากลับมาความจำดีจำตนเองได้ในเร็ววัน

ด้านเขมิกาทำได้เพียงถอนหายใจยาวกุมขมับ รู้สึกมืดแปดด้านไม่รู้จะอธิบายให้คนดื้อรั้นคนนี้ยอมรับฟังอย่างไรดี เพราะนี่ไม่ใช่หนแรกที่เธอพยายามอธิบายบอกเขาตั้งแต่ฟื้นคืนสติ

ว่าเธอกับลูกสาวคือครอบครัว แต่กองทัพในร่างหนุ่มโสดยังคงยึดมั่นในความทรงจำอันน้อยนิดของตนเอง เอาแต่ปักใจเชื่อฝังหัวว่าเขายังโสด ไร้พันธะผูกพัน และที่สำคัญตัวเขาในวัยนี้ชื่นชอบชีวิตโสดมาก ไม่มีทางเอาตัวเองมาผูกมัดด้วยการแต่งงานมีลูกมีเมียเด็ดขาด

"งอนก็งอนไปสิครับ พี่ชายไม่ได้เป็นพ่อของหนูซะหน่อย" เมื่อบิดาลดระดับสถานะตัวเองจาก พ่อขา กลายสภาพมาเป็น พี่ชาย ลูกสาวตัวแสบก็ถึงกับฉุนกึกหน้าดำหน้าแดง


...

ซีรีส์ หนูคือตัวตึง อ่านแยกได้ค่ะ ตัวละครเท่านั้นที่เกี่ยวข้องกัน พระเอกของเรื่องเป็นพี่น้องกัน
1. ช่วยด้วยครับผมลืมลูกเมีย
2. ฉ่ำบุญจุ่มรัก
3. คุณหมอสุดหล่อคือพ่อของหนู


หมายเหตุ
นิยายฟีลกู๊ด รักโรแมนติก อาจจะไม่เหมาะกับสายดรามาน้ำตาแตก
เป็นนิยายที่มีเด็กน่ารักเต็มไปหมด ไม่มีนอกกายนอกใจแน่นอนค่ะ
กดซื้อนิยายผ่านหน้า web หรือระบบแอนดรอยด์ ราคาถูกกว่าระบบ Apple