นางร้ายตัวแม่ทะลุมิติเป็นตัวประกอบในนิยายพีเรียด

ชาตินี้เจอแต่ผู้ชายดีแค่ช่วงแรกๆ ชาติหน้าถ้าเป็นคนเลวก็ขอให้เลวระยำตั้งแต่เจอครั้งแรก เลวเสมอต้นเสมอปลาย ฉันจะได้ไม่ต้องคาดหวังแล้วต้องมาผิดหวังเหมือนอย่างในชาตินี้...

เอ้กอี๊เอ้กเอ้ก...

เสียงไก่ขัน ?

เฮือกกกก !

อลิชาสะดุ้งรู้สึกตัวตื่นด้วยเสียงขันปลุกของไก่ตัวผู้ ความรู้สึกเหมือนหัวถูกทุบด้วยของแข็งก่อนหน้ามลายหายไป หากแต่ถูกแทนที่ด้วยความเจ็บปางตายตรงบริเวณช่องทางด้านล่าง ราวกับรูด้านล่างถูกฉีกขาดและเหมือนมีบางสิ่งถูกเบ่งออกมา

"แม่นายเบ่งอีกเจ้าค่ะ !"

"ออกมาแล้วเจ้าค่ะ !"

"แม่นาย…อดทนอีกหนาเจ้าคะ !"

นางร้ายตัวแม่เริ่มเบิกตามองไปรอบๆ ภายในห้อง ตอนนี้เธอกำลังนอนอยู่บนเตียงโดยมีผู้หญิงรายล้อมรอบๆ แต่ละคนแต่งตัวเหมือนอย่างพวกบ่าวในยุคสมัยโบราณ ผมตัดสั้นฟันดำจากการเคี้ยวหมาก ร่างกายส่วนล่างนุ่งผ้าโจงกระเบน ร่างกายส่วนบนนุ่งผ้าแถบคาดอก

นี่ฉันย้อนกลับมาสมัยตอนรับเล่นละครพีเรียดย้อนยุคอยู่รึไง ?

"แม่นายเบ่งเจ้าค่ะ คุณหนูออกมาแล้วเจ้าค่ะเห็นหัวแล้ว..."

เจ้าหล่อนก้มมองช่วงล่างของตนด้วยนึกสงสัย หล่อนไม่ได้คิดไปเองว่าเจ็บเหมือนรูฉีก แต่…แต่มันคือความจริง ! รูอีอิงฉีกจริงๆ แต่ไม่ได้ฉีกเพราะโดนของใหญ่ แต่ฉีกเพราะกำลังคลอดลูก !

"อร้ากกกกก….โอ้ยยยยยย เวร…นี่มันเรื่องเหี้ยบ้าบออะไรวะ !" นางร้ายตัวแม่ตะโกนก่นด่าโวยวายสุดเสียงพร้อมกับเบ่งคลอดลูก รายล้อมด้วยบรรดาบ่าวไพร่คอยช่วยทำคลอด บวกกับหมอตำแยฝีมือดีอีกสอง

นางร้ายตัวแม่เกิดใหม่แล้วจริงๆสินะ ? แถมเกิดใหม่ก็คลอดลูกทันทีเลย อะไรมันจะรวดเร็วทันใจขนาดนี้ทั้งที่ยังไม่เห็นหน้าผัวด้วยซ้ำ !