ทีแรกก็ว่าจะหอบลูกหนี แต่คิดอีกที หนีทำไม?

ตอนแรกก็ว่าจะหอบลูกหนี แต่คิดอีกทีสามีโคตรรวย เห็นข้างหลังนั่นปะ เงินทั้งนั้น ~ นั่งทับทะเบียนสมรสอยู่นี่แหละ ใครจะทำไม !! รุ่นนี้ไม่เน้นน้ำตา แต่เน้นนั่งนับเงินแสนเงินล้านบนเตียงคิงไซซ์

ตอนแรกเอื้อมดาวก็ช็อกเหมือนกันที่ผู้หญิงคนหนึ่งหอบลูกชายวัยเจ็ดขวบกว่าเข้ามาที่บ้าน และบอกว่าเป็นลูกของสามี
เอื้อมดาวเกือบไปแล้ว เกือบจะหอบลูกหนีความเจ็บช้ำไปรักษาแผลใจในที่ที่สามีตามหาไม่พบเสียแล้ว
แต่ก็นั่นแหละ... ตอนที่เปิดตู้เซฟจะเอาค่าใช้จ่ายของลูกติดตัวไปสักนิดสักหน่อย และเห็นว่าทองคำแท่งมันทอประกายระยิบระยับ เงินสดที่ยังไม่เคยผ่านมือใครเป็นปึก ๆ ที่นอนกองกันอยู่ข้างในมันหอมชวนดมมาก เอื้อมดาวก็ได้สติ
แน่ล่ะว่าเขาต้องสลัดคราบอดีตเลขาสุดอ่อนโยนทิ้งไป แทนที่ฉันจะหอบลูกสองขวบเดินตากฝนหนีไปตามสูตรน้ำเน่า สมองระดับเกียรตินิยมก็ดันสับสวิตช์ขึ้นมาทันควัน
หนีไปตบยุงที่ม่านรูดเหรอ ไม่มีวัน บ้านหลังนี้ฉันเป็นคนเลือก รถคันนี้ฉันเป็นคนเลือก นี่มันยุคไหนแล้ว เขาวัดกันที่ใบทะเบียนสมรสจ้ะ