เกิดมาเพื่อรู้สึก

ทำไมลูกของคุณถึงพังทลายเพราะถ้วยผิดสี? กลัวความมืดแต่ไม่กลัวถนน? ปฏิเสธทุกอย่างที่เป็นสีเขียว? เงียบงันตอนอายุสิบสาม และเลือกที่จะอยู่กับใครก็ได้แทบทุกคนมากกว่าจะอยู่กับคุณ?

เพราะในความหมายที่มีนัยสำคัญใด ๆ ลูกของคุณไม่ใช่ผู้ใหญ่ตัวเล็ก ๆ ที่ควบคุมตัวเองได้ไม่ดี ลูกของคุณคือสัตว์ยุคหิน ที่กำลังเดินเครื่องอุปกรณ์ทางอารมณ์เก่าแก่ครบชุดเต็มกำลัง ในร่างกายที่ยังต้องใช้เวลาอีกยี่สิบปีกว่าเบรกจะสร้างเสร็จ

เมื่อคุณมองเห็นสิ่งนั้น ความงุนงงในแต่ละวันของการเลี้ยงลูกก็เริ่มเข้าที่เข้าทาง ความหวาดกลัวความมืด ความเดือดดาลเรื่องขนมปังกรอบที่หัก ความโศกเศร้าที่แหลกสลายเมื่อเพื่อนเลือกคนอื่น วันที่ลูกยอมตายเสียดีกว่าให้ใครเห็นว่าอยู่กับคุณ ไม่มีสิ่งใดเลยที่เป็นความบกพร่อง และแทบไม่มีสิ่งใดเลยที่เป็นความผิดของคุณ แต่ละอย่างคือชิ้นส่วนของอุปกรณ์เก่าแก่ที่มาถึงตามกำหนดการ ทำสิ่งที่มันถูกสร้างมาให้ทำอย่างเป๊ะ ๆ ในโลกที่มันไม่เคยถูกออกแบบมาเพื่อ

กิดมาเพื่อรู้สึก คือคู่มือเล่มนั้น