ใจไม่สิ้นรัก

ว่ากันว่า…ธราธิปเจ้าของไร่โอบจันทร์เป็นผู้ชายเย็นชา ไร้หัวใจ กำแพงสูง ยากจะข้ามไปได้ มีผู้หญิงหลายคนอยากได้เขา ปานชีวาอุตส่าห์หนีรักพังๆ มาเลียแผลใจและได้ทำงานที่นี่…ทำไมเธอต้องมาถูกจับตามองว่าจะมาจับเจ้าของไร่อีกคนหรือเปล่า…งานนี้เธอจึงตกที่นั่งลำบาก

*************************************************************************

ปานชีวายังนั่งนิ่ง พลางยกแก้วขึ้นดื่มต่อ
สักพักเก้าอี้ข้างตัวหญิงสาวก็ถูกเลื่อนออก ตามด้วยร่างสูงใหญ่นั่งลงมา ปานชีวาหันมอง ก่อนจะชะงักไปเมื่อเห็นเป็น...ธราธิป
"คุณธิป...มาดึกจังเลย" เธอหันมองรอบๆ "ดูเหมือนงานเลี้ยงจะเลิกราแล้วนะคะ"
"แล้วทำไมคุณถึงยังไม่เลิกรา" จริงๆ เขามานานแล้ว...นานทันที่ได้ยินเรื่องราวต่างๆ ที่เธอเล่าให้รวีฟัง
"ติดลมน่ะค่ะ"
เขามองไปที่แก้วเบียร์ที่หญิงสาวยกดื่มเอาๆ แก้วแล้วแก้วเล่า ทีอย่างนี้ดื่มเอาเป็นเอาตาย ตอนไปคุยงานไม่ยักแตะ
ธราธิปกวาดตามองใบหน้างามพริ้้ม เห็นร่องรอยความรู้เจ็บปวดเสียใจในแววตาของเธออยู่นิดๆ
"ดื่มเก่งเหมือนกันนะ" เขามองขวดเบียร์มากกว่าสิบขวดตั้งอยู่บนโต๊ะ "ตอนไปคุยงานกับลูกค้าผมไม่เห็นคุณดื่มเลย ไม่ชอบไวน์เหรอ"
"ปานแพ้ไวน์น่ะค่ะ วันนั้นที่สั่งก็เพราะลูกค้า" เธอบอกยิ้มๆ ใบหน้าหวานแดงเรื่อลามไปถึงลำคอขาวระหง
ธราธิปมองคนคอแข็งแล้วส่ายหัวเล็กน้อย จำได้ว่างานเริ่มตั้งแต่หัวเย็น เขามองทุกคนผ่านกระจกใสในห้อง หลายคนดื่มไปมากแต่ละคนกลับบ้านเกือบหมดแล้ว ปานชีวากับรวียังนั่งดื่มกันอยู่จนกระทั่งตอนนี้ตีสองแล้ว รวีก็ถูกแฟนลากกลับไปแล้ว แต่แม่คุณยังนั่งกระกดเบียร์ลงคออยู่ตรงนี้
"พี่เตอยู่ตรงนู้นแน่ะค่ะ" เธอชี้บอกเขาเผื่อว่าเขาไม่เห็นเตชิต
"ผมรู้แล้ว"
"งั้นปานกลับก่อนนะคะ"
"ระวัง!"
เธอลุกยืนเท่านั้นก็เซจะล้ม ข้อมือเล็กถูกมือใหญ่ดึงเข้าหา ร่างอรชรเลยนั่งมาแหมะอยู่บนตักหนาใหญ่ของเขา แขนของเขากอดรัดเอวอยู่ที่คอดบางของเธอ สองร่างแนบชิด ตาสบตา ปานชีวารีบผละออก ใจเต้นไม่เป็นส่ำ ใบหน้างามร้อนผ่าว
"อะ เอ่อ ขอโทษค่ะ ปานไม่ทันระวัง" เธอไม่กล้ามองหน้าเขา ใจเธอเต้นแรงเกินไป แรงแบบที่เธอก็ไม่คิดว่าจะแรงขนาดนี้ ปานชีวายกมือลูบหน้า...ไม่นะ เธอจะมาใจเต้นแรงกับเขาไม่ได้ ตั้งสติสิปานชีวา...หรือเธอเมาจนเบลอไปแล้ว
ใช่ว่าจะไม่เคยแนบชิดกับผู้ชายสักเมื่อไหร่ ถึงแม้เธอจะไม่เคยไปถึงขั้นนั้นกับทีทัส แต่ก็กอดจูบกันมามากพอสมควร แค่เธอถูกเนื้อต้องตัวธราธิปแค่นี้ก็ไม่เป็นตัวของตัวเองแล้วเหรอ
"ไม่เป็นไร คุณเมามากแล้ว เดี๋ยวผมเดินไปส่ง"
ร่างสูงลุกขึ้นเดินนำ ปานชีวาเลยลุกเดินตามไปอย่างใจไม่อยู่กับร่องกับรอย
สร่างเมาเลยให้ตายเถอะ!