ข้าจะไม่มีวันหลงรักองค์ชายขยะเช่นท่าน

"ค่านอนด้วยคืนละสามร้อยตำลึงเงิน"

นั่นคือประโยคเจรจาในคืนเข้าหอของ ‘เฉินเสี่ยวหลิง’ สตรีหน้าเลือดที่ขี้เหนียวที่สุดในใต้หล้า

ยามเมื่อราชโองการสมรสตกมาถึงตระกูลเฉิน พี่สาวของนางร้องไห้แทบขาดใจเพราะไม่อยากแต่งงานกับ ‘เฉาหมิงอวี่’ องค์ชายเจ็ดผู้ได้ชื่อว่าเป็นขยะแห่งราชวงศ์

ทว่าสำหรับคนรักเงินยิ่งชีพอย่างเสี่ยวหลิง... ปัญหาไม่เคยอยู่ที่เขาจะเสเพลไร้ความสามารถแค่ไหน

แต่อยู่ที่... ท่านมีเงินให้ข้าล้วงไปลงทุนมากแค่ไหนต่างหาก



----------

ตัวอย่างในเล่ม

"พระชายา... กลวิธีแสร้งป่วยด้วยน้ำส้มสายชูต้มเช่นนี้ เปิ่นหวางเห็นพวกนางโลมชั้นต่ำในหอบุปผา ใช้หลบเลี่ยงแขกหน้าโง่มานับครั้งไม่ถ้วน คิดไม่ถึงว่าคุณหนูตระกูลใหญ่จะนิยมใช้ตำรับเดียวกัน"

คำพูดสุภาพทว่าเชือดเฉือนทำเอาเฉินเสี่ยวหลิงหน้าซีดยิ่งกว่าเดิม นึกไม่ถึงว่าจะพลาดท่าตั้งแต่ยกแรก แต่สตรีรักเงินเยี่ยงนางมีหรือจะยอมจำนนโดยง่าย

"องค์ชายโปรดประทานอภัย หม่อมฉันเพียง... มีเหตุจำเป็นอันมิอาจหลีกเลี่ยงได้จริง ๆ เพคะ แท้จริงแล้ว... ราตรีนี้ร่างกายของหม่อมฉัน มีระดูมาเยือน ร่างกายสกปรกแปดเปื้อน เกรงว่าจะนำพาความอัปมงคลมาสู่พระองค์ในคืนอภิเษกสมรสได้..."

นางมั่นใจว่าข้ออ้างเรื่องรอบเดือนย่อมเป็นไพ่ตายชั้นเลิศที่บุรุษสูงศักดิ์ทุกผู้ต้องยอมถอยห่าง

"ระดูงั้นหรือ" เขาทอดเสียงต่ำ พลางหยิบม้วนฎีกาแผ่นเล็กที่ซุกซ่อนอยู่ในแขนเสื้อออกมาคลี่

"น่าเสียดายจริง ๆ เจิ้งกงกงคัดลอกบันทึกสุขภาพประจำเดือนของคุณหนูทุกคนจากกรมพิธีการมาส่งให้เปิ่นหวางตรวจตราเมื่อสามวันก่อน ในนี้ระบุชัดแจ้งว่า รอบเดือนของพระชายาเพิ่งจะสิ้นสุดไปเมื่อสัปดาห์ก่อน... หรือว่าร่างกายของพระชายาแปรปรวนต่างจากสตรีสามัญชนทั่วไป"

ลมหายใจของเฉินเสี่ยวหลิงขาดห้วงไปทันที แม้นางจะหาเรื่องโกหกถึงสองครา ก็ยังถูกองค์ชายเจ็ดตีแตกจนพ่ายแพ้ยับเยิน

"องค์ชายหูตากว้างไกลยิ่งนักเพคะ ในเมื่อพระองค์ทรงรู้เท่าทัน หม่อมฉันก็มิขอกล่าววาจาเหลวไหลให้เสียเวลา วังแห่งนี้ร่ำรวยล้นฟ้า หม่อมฉันขอเปิดเผยตรง ๆ ว่า หม่อมฉันไม่ได้มาที่นี่เพื่อเสพสังวาสกับพระองค์... พวกเรามาตกลงผลประโยชน์ที่แท้จริงกันดีกว่าเพคะ"

"หม่อมฉันขอเสนอข้อแลกเปลี่ยน... ทุกราตรีที่องค์ชายทรงร่วมหลับนอนกับหม่อมฉัน วังอ๋องจะต้องจ่ายตั๋วเงินให้หม่อมฉันสามร้อยตำลึงเงินเป็นค่าตอบแทน"

องค์ชายเจ็ดเลิกคิ้วขึ้นสูง

‘ข้อแลกเปลี่ยนในคืนวันแต่งงานงั้นหรือ สตรีผู้นี้ช่างกล้าหาญจนน่าขยี้ให้แหลกคามือจริง ๆ’