SET เก็บสามีได้ในป่าไผ่ เล่ม 1-2 (จบ)

หนังสือเซตนี้มีทั้งหมด 2 เล่ม คือ

เก็บสามีได้ในป่าไผ่ เล่ม 1
เก็บสามีได้ในป่าไผ่ เล่ม 2

กระโดดน้ำหนีจากการไล่ล่าถูกศรปักที่กลางหลัง เจ็บยิ่งกว่าที่ผู้ยิงเกาทัณฑ์นั้นเป็นสามีที่รักมาก ทั้งที่มียาลูกกลอนร้อยปีอยู่ในมือหากกินอาการเจ็บก็ทุเลา แต่เขาสละให้ชายหนุ่มที่พบในป่าไผ่ได้มีชีวิตรอด
------------------------------------------------
สองปีที่อยู่กินไร้ความหมายเมื่อผลประโยชน์บังตาความเห็นแก่ตัวก็ปรากฏ

ก่อนหน้านั้นอ่านตำรา กินดื่ม เป็นคู่ซ้อมฟันดาบยิงธนูหรือแม้แต่อาบน้ำเราสองเปรียบดั่งอันหนึ่งอันเดียวกัน

คิดว่าพบแล้วคู่ชีวิต แต่ใครจะคิดว่าคนรักที่อยู่กินฉันสามีภรรยาจะล่อลวงตนมาสังหารท่ามกลางป่า

คำสัญญาที่ว่าจะก้าวไปสู่จุดสูงสุดด้วยกันที่แท้แค่คำลวง เพียงเพราะเขาเห็นเป็นศัตรูคู่แข่งในการสอบเข้ารับราชการ

เป็นเหตุต้องกำจัดให้เหลือคนเก่งเพียงหนึ่งเดียว ก่อนจะง้างเกาทัณฑ์ทิ้งทวนคำกล่าวให้ได้ตาสว่าง

.....................

"ขอบคุณเจ้าที่เป็นบันไดให้ข้าปีนป่ายขึ้นมาจนเข้าใกล้ความสำเร็จ ขอบคุณการดูแลตลอดสองปีที่มอบให้หมดเวลาเล่นละครแล้วสุดท้ายนี้ จ้วงหยวนต้องเป็นข้า"

"แค่อยากได้จ้วงหยวนจำเป็นต้องสังหารข้าด้วยหรือ"

"แน่นอนว่าไม่จำเป็นหากเจ้าถอนตัวไปตั้งแต่ตอนนั้น ตอนที่ข้าบอกว่าจะเลี้ยงดูเจ้าเองหากเจ้าตกลงข้าคงไม่ตัดสินใจเช่นนี้ อี้ฝานเป็นเจ้าที่บังคับให้ข้าไม่มีทางเลือก"

ได้ยินเหตุผลแล้วช่างตลก เดิมทีคิดจะเป็นคู่ซ้อมคอยผลักดันให้เขามีความเพียรพยายามเพื่อไต่เต้าขึ้นไปอยู่จุดสูงสุด ไม่คิดเลยว่าอีกฝ่ายจะมองเป็นศัตรูคู่แข่งที่ต้องกำจัด อี้ฝานทุ่มเทมาตลอดสองปีเพื่อเขาชายคนรัก แต่เฉิงเล่ยกลับทำเพื่อความสำเร็จของตนโดยไม่คำนึงความสัมพันธ์ครั้งเก่าก่อน

"เฉิงเล่ย ข้าขอถามเจ้าตลอดสองปีที่ผ่านมาเจ้าเคยรักข้าบ้างหรือไม่"

"ข้ารู้สึกดีต่อเจ้าเป็นเรื่องจริง แต่ขณะเดียวกันข้าย่อมรักตนเองมากกว่า อันดับหนึ่งต้องเป็นข้า อี้ฝานข้าขอโทษมีเหตุจำเป็นที่ข้าแพ้ให้เจ้าไม่ได้ ข้ารู้ว่าเจ้าเก่งกว่าข้าทุกด้าน ในภายภาคหน้าเกรงว่าเจ้าจะเป็นภัยต่อข้าเข้าสักวันหนึ่ง"

ภายในใจผู้ฟังปวดร้าวเกินจะบรรยายความเจ็บปวดดั่งหนามแหลมคมทิ่มแทงใจโดยไม่ทันตั้งตัว เฉิงเล่ยในตอนนี้ไม่คล้ายเฉิงเล่ยคนที่เขาเคยรู้จัก อี้ฝานได้แต่คิดสมเพชตนเองสองปีที่ผ่านมาเหตุใดถึงดูคนผู้นี้ไม่ออกใครตักเตือนก็ไม่ฟังยอมปล่อยวางทุกสิ่งร่อนลงจากหอคอยอันสูงส่งมาเกลือกกลั้วโคลนตมเพราะความรักบังตาสุดท้ายก็เป็นเช่นนี้

"เหอะ น่าเสียดายเวลาที่ข้าทุ่มเทมอบความรักให้ผิดคน ที่แท้เจ้าก็อยู่กับข้าเพราะผลประโยชน์ ข้าผิดเองที่หลงคิดว่าเจ้าเป็นคนเก่งมีความรู้ทัดเทียม ที่ไหนได้ก็แค่คนขลาดเขลาคนหนึ่งที่ไร้ความสามารถแต่อยากเป็นใหญ่ หากคิดดีแล้วที่จะทำเช่นนี้ก็ขอให้โชคดี"

"ฟึบ!"

ทันทีที่หันหลังให้จะวิ่งหนี ลูกศรแหลมคมก็พุ่งมาปักลงกลางแผ่นหลัง เฉิงเล่ยยิงจริงหาใช่แค่คำขู่ แต่อี้ฝานไม่ยอมแพ้วิ่งหนีต่อไป และเลือกที่จะกระโดดลงแม่น้ำที่ไหลเชี่ยวกรากให้สายน้ำพัดพาร่างหนีจากคนใจโฉด

อี้ฝานสัญญากับตนเองว่าหากมีชีวิตรอดไปได้ ครานั้นจะได้รู้จ้วงหยวนก็แค่จุดเริ่มต้นของการเป็นขุนนางเล็ก ๆ ขั้นหกเทียบไม่ได้กับองค์ชายสามแห่งแคว้นที่เขามีโดยกำเนิด

**อะไรเป็นเหตุให้ต้องแตกหัก**

**สุดท้ายแล้วไม่รักกันตอนไหน หรือไม่เคยรักมาตั้งแต่ต้น **