ทรวง

คุณเคยได้ยินคำนี้มั้ย
‘คนไร้หัวใจ’
คนประเภทนี้ไม่ต่างจากคนตาย ด้านชา ไร้รู้สึก ไร้สำนึก คือคนที่ ‘ตายจากข้างใน’
แล้วไง มันไม่เกี่ยวกับผม แต่ผมรู้อย่างหนึ่ง.....
‘หัวใจ’
มันมีราคาต้องจ่าย
คุณล่ะ พร้อมจะแลกกับผมมั้ย
————
เพราะจำได้ เพราะทุกคำของเธอมันฝังอยู่ในสมอง หยั่งรากลึกลงในหัวใจ จนเขาไม่อาจถอนมันออกไปได้ จำต้องทนทุกข์ทรมานกับคำลวงทั้งหมดที่เธอสาดความหวังลม ๆ แล้ง ๆ มาเกาะอยู่เต็มดวงใจ  
            อย่างที่บอกกับตัวเอง ถ้าจะทำให้ทุกความรู้สึกที่เขาให้กับเธอหายไป คือความตาย คือต้องทำให้ใจดวงนี้มันแหลกสลายและหยุดเต้นไปเสีย

———
ระหว่างเขาและเธอตอนนี้มีเพียงความเงียบ อโนดาตเหมือนกำลังใช้ความคิดอยู่กับตัวเอง เธอก็เช่นกัน มัณฑาณีไม่กล้าคิดว่าความรู้สึกเสมือนกำลังโดนชายหนุ่มจับจ้องอยู่นั้น มันเป็นจริง ไม่กล้าแม้กระทั่งจะเหลียวกลับไปมอง
            "โอ๊ย!" อาการเหม่อกับความคิด เป็นผลให้เผลอเทน้ำร้อนใส่เมื่อตัวเอง มัณฑาณีรีบยกมือขึ้นสำรวจอาการบาดเจ็บ หากยังไม่ทำดั่งใจ เพราะคนที่ไวกว่าพุ่งมาถึง แล้วฉวยคว้ามือเธอไปดูเสียก่อน
            "พี่บอกกี่ครั้งแล้วว่าทำอะไรให้ระวัง!"
            "หนูขอโทษค่ะ"
            สิ้นคำของทั้งสองที่เปล่งออกมาจากความคุ้นเคย ดวงตาพลันสบประสานกันอัตโนมัติ หนึ่งแววตาคมกริบลึกล้ำกับหนึ่งแววตาหวานซึ้ง
            โลกรอบตัวดุจหยุดหมุน เวลาค้างอยู่บนวินาทีนี้ ความเจ็บเหมือนถูกทำให้ชาไปชั่วขณะจากมืออุ่นหนา หญิงสาวรับรู้ถึงกลิ่นแอลกอฮอล์ผ่านลมหายใจของอโนดาต ผสมกับกลิ่นกายบุรุษ ทำให้ก้อนใจดวงน้อยเต้นถี่ ส่วนเขากำลังตักตวงกลิ่นรัญจวนหอมถวิล พยายามยับยั้งอสูรในกาย
            แต่มันไร้ประโยชน์
            ร่างเล็กถูกรั้งเข้าแนบกายหนัดอย่างรวดเร็ว มือหนาข้างหนึ่งอุ้มวงหน้างามพร้อมกับดันท้ายทอยให้เชิดขึ้นรับจูบกะทันหันจากตน มัณฑาณีมิได้ไร้เดียงสาจนไม่รู้ว่าตอนนี้กำลังเกิดอะไรขึ้นกับตัวเอง เธอปิดเปลือกตา แล้วปล่อยใจไปกับพายุจุมพิตถาโถม
            กายหนาเบียดแนบกายแบบบางผลักให้แผ่นหลังหญิงสาวชิดกับประตูตู้เย็น เขาคิดไปเองใช่มั้ยว่าจูบของผู้หญิงที่เคยผ่านการมีสามีมาถึงสองคนมันดูไม่ประสา เธอกำลังปั่นประสาท ล่อลวงให้เขาตายใจ แสร้งทำว่า ‘ไม่เคย’ เสียเต็มปะดา คิดว่าเขาโง่พอจะเชื่ออย่างนั้นหรือ
            ช่างน่ารังเกียจ
            อโนดาตขยี้ริมฝีปากหนักขึ้น ร้อนแรงมากกว่าเก่า แทรกลิ้นเอาแต่ใจไล่ต้อนหวังเอาชนะในโพรงปากหญิงสาว ไม่รู้จากความผิดหวังในตัวเธอ จากอารมณ์โมโหโกรธา หรือเลือดอสูรในกายที่ปะทุร้อนดังไฟ จึงทำให้เขาลงน้ำหนักขบปลายฟันลงบนริมฝีปากบอบบาง จนรับรู้ถึงรสคาวเลือดในปาก กระนั้นเขายังไม่หยุดป้อนจุมพิตและเธอไม่คิดผลักออกแม้จะเจ็บปวด
            มือหนาข้างหนึ่งกำมือข้างที่เจ็บของเธอ แล้วยกตรึงไว้กับตู้เย็น ในหัวยังสับสนไม่หยุดว่า ห่างการมีผัวแค่สามเดือนเพราะไอ้หน้าโง่นั่นมันโดนใครสักคนถีบลงไปตาย เธอถึงกับลืมวิธีจูบได้เชียวหรือ
            ตลบตะแลงสิ้นดี
            ยิ่งคิดว่าปากนี้เคยมีใครครอบครองมาก่อนเขา คิดว่าเรือนโฉมงามผุดผ่องนี้เคยหอบกระเส่าใต้ร่างของใครมาบ้าง เขาแทบอยากขยี้เธอให้เป็นผุยผง
            "คนไม่มีอนาคตอย่างแก อย่าเป็นตัวถ่วงน้ำอีกเลย"
         "อ๊ะ!"
เป็นอโนดาตที่ผลักเธอจากจูบจนศีรษะหญิงสาวไปกระแทกกับประตูตู้เย็น เมื่อประโยคของ ‘ไอ้คนดี’ ดังขึ้นในหัว มือหนายังกุมข้อมือข้างที่บาดเจ็บ ส่วนอีกข้างบีบที่หัวไหล่มนลงน้ำหนักแรงขึ้นเรื่อย ๆ ดวงตาสาดแรงอาฆาตไปที่เธอ
            "พี่กัณฑ์ น้ำเจ็บค่ะ"
            "ถ้าฉันไม่มีทุกอย่างเหมือนในวันนี้ผู้หญิงอย่างเธอคงจูบฉันไม่ลงสินะ"
            "น้ำไม่เคยคิดแบบนั้น"
            "หึ ฉันขอเตือนนะ ถ้าจะหาผัวใหม่ ก็หัดจูบให้เก่งหน่อย" อโนดาตเบนหน้าถ่มน้ำลายปนเลือดของเธอลงพื้น แล้วตวัดสายตาเหยียดขึ้นมาว่าต่อ
"แค่จูบยังไม่ได้เรื่อง"
------------
ปล. ขอความกรุณางดรีวิวปมสำคัญของเรื่องนะคะ หากท่านใดเปิดปมสำคัญทางนักเขียนของอนุญาตซ่อนคอมเม้น เพื่อไม่ให้นักอ่านท่านอื่นเสียอรรถรสในการอ่านค่ะ

- นิยายเรื่องนี้ มีการใช้ภาษาปาก มีการพูดถึงอวัยวะของร่างกาย และโลหิต
- แนะนำให้อ่านตัวอย่างก่อนซื้อนะคะ
- ซื้อในเว็ปจะถูกกว่าค่ะ