รอยรักหวนคืนใจ [ควิลล์ x หนิงหนิง]

"หนิงคะ" เสียงนุ่มนวลเป็นเอกลักษณ์ดังขึ้นชัดถ้อยชัดคำ เขาเป็นแบบนี้เสมอ พูดจาเพราะและมีคะ ขาให้แค่ฉันคนเดียว แต่น้ำเสียงที่เคยทำให้หัวใจอบอุ่น ในเวลานี้กลับเย็นเยือกจนจับขั้วหัวใจ

"…"

"ทานยาคุมด้วยนะคะ เมื่อคืนพี่เอาออกไม่ทัน พี่ให้คนซื้อมาวางไว้ให้บนโต๊ะข้างเตียงแล้ว" คำพูดนั้นเรียบง่าย แต่บาดลึกราวกับคมมีดที่กรีดลงบนแผลสด ๆ

ฉันไม่ได้ตอบอะไร เพียงแค่พยักหน้ารับคำอย่างว่าง่าย ร่างกายสั่นเทาพยายามดึงผ้านวมผืนหนาขึ้นมารวบพันรัดรอบอกเอาไว้แน่น ก่อนจะยันตัวลุกขึ้นนั่งบนขอบเตียงด้วยความยากลำบาก สายตาเหม่อมองสภาพตัวเองผ่านเงาสะท้อนกระจกอย่างสมเพช ความอบอุ่นที่เคยมอบให้กัน บดบังความจริงที่แสนเจ็บปวดไม่ได้เลยสักนิด ควิลล์เดินเข้ามาใกล้ กลิ่นสบู่หอมสะอาดประจำตัวเขาลอยมาแตะปลายจมูกเชิดรั้น คนใจร้ายก้มลงมองฉันที่นั่งขดตัวอยู่บนเตียงด้วยสายตาที่อ่านไม่ออก

"วันนี้พี่มีเรียนเช้า พี่ต้องรีบออกไปก่อนนะคะ"

เขาก้มลงมากระซิบข้างหู ก่อนจะกดจูบแผ่วเบาบนหน้าผากของฉัน มันเป็นจูบที่อ่อนโยน อบอุ่น ทว่าแฝงไปด้วยความห่างเหินจนน่าใจหาย ราวกับความสัมพันธ์คู่นอนจบลงเพียงแค่นี้ เราสองต้องกลับเข้าสู่สถานะพี่น้องต่อหน้าคนนอกแล้ว เมื่อสิ้นคำพูด เขาก็หันหลังเดินตรงไปยังประตูห้อง เสียงส้นรองเท้าหนังสัมผัสพื้นพรมดังเป็นจังหวะสม่ำเสมอ ก่อนที่เสียงเปิดและปิดประตูจะดังขึ้นเบา ๆ บ่งบอกว่าควิลล์ได้จากไปแล้ว