Speed Trap : กับดักรักท่านประธานสายสปีด

"รับเครื่องดื่มอะไรดีครับ? ให้ผมเป็นเกียรติเลี้ยงคุณนะ"
เสียงทุ้มต่ำสำเนียงอังกฤษแบบผู้ดี (British Accent) แต่แฝงแววทรงอำนาจเอ่ยขึ้นเป็นภาษาอังกฤษ
พิมพ์มาดาหันไปมอง ชายหนุ่มตรงหน้าหล่อเหลาอย่างไร้ที่ติ โครงหน้าคมคายแบบคนเชื้อสายจีน ดวงตาเรียวยาวคู่นั้นจ้องมองเธอเหมือนเสือที่กำลังมองเหยื่อ
"ขอบคุณค่ะ แต่ฉันจ่ายเองได้"
เธอตอบกลับอย่างสุภาพแต่เว้นระยะห่าง
เฟยหลงยกยิ้มมุมปาก เขาไม่ชอบความอ้อมค้อม และความต้องการที่พลุ่งพล่านทำให้เขาเลือกที่จะเดินเกมเร็วแบบที่เขาถนัดบนสนามแข่ง
"เท่าไหร่ครับ?" เฟยหลงถามเสียงเรียบ
พิมพ์มาดาขมวดคิ้ว
"คะ? คุณหมายถึงอะไร"
"คืนนี้ของคุณ... ผมให้เท่าไหร่คุณถึงจะยอมไปกับผม? เสนอราคามาได้เลย อสังหาฯ ในลอนดอน รถสปอร์ต หรือเงินสดที่คุณพึงพอใจ"
คำพูดนั้นทำให้พิมพ์มาดาตัวชาไปครู่หนึ่ง ก่อนที่ความโกรธจะแล่นริ้วขึ้นมาบนใบหน้าหวาน ดาราอย่างเธอเจอทั้งคนไทย คนต่างชาติมาจีบ มาตื้อก็เยอะ แต่ไม่เคยเจอใคร "ดูถูก" ด้วยการขอซื้อตรงๆ ขนาดนี้มาก่อน ต่อให้เขาจะหล่อและรวยล้นฟ้าแค่ไหนก็ตาม!
"เก็บเงินของคุณไว้ซื้อสมองเถอะค่ะ! คิดว่ามีเงินแล้วจะซื้อได้ทุกอย่างหรือไง? หน้าตาก็ดี บารมีก็ดี แต่สันดานต่ำช้ามาก!"
พิมพ์มาดาตอกกลับเป็นภาษาไทยใส่หน้าเขาเต็มแรงด้วยความโมโห ก่อนจะสาดเหล้าในแก้วใส่แผงอกกว้างของเขาจนเปียกชุ่ม และหมุนตัวเดินหนีออกไปทันที
เฟยหลงยืนนิ่ง มองตามแผ่นหลังของหญิงสาวที่เดินจากไป มือหนายกขึ้นเช็ดคราบน้ำที่เลอะบนอกสูทราคาแพง แทนที่จะโกรธ ดวงตาของเขากลับประกายความตื่นเต้นและคลั่งไคล้ออกมาอย่างปิดไม่มิด
"ภาษาไทยงั้นเหรอ..."