ข้าแค่อยากกินแล้วก็นอน เหตุใดท่านราชครูถึงไม่ปล่อยข้าไป

ทะลุมิติมาจากยุควันสิ้นโลกทั้งที เป้าหมายสูงสุดของยอดฝีมืออย่างหลี่ชิงหว่าน มีเพียงสิ่งเดียว นั่นคือการเป็นปลาเค็มที่วันๆ เอาแต่กินกับนอน!
เพื่อหลีกหนีความวุ่นวาย นางจึงยินดีสวมรอยเป็นคุณหนูใหญ่ผู้อัปลักษณ์และขี้โรค ซุกตัวอยู่ในเรือนท้ายจวน กินอิ่มนอนหลับอย่างสงบสุข ปล่อยให้แม่เลี้ยงและน้องสาวจอมริษยาแสดงงิ้วไปฝ่ายเดียว
ทว่าความสงบสุขกลับมีอายุสั้นกว่าที่คิด!
เพียงเพราะหงุดหงิดที่ถูกขัดจังหวะเวลากิน นางจึงเผลอใช้มือเปล่าหยุดม้าพยศเพื่อปกป้องขนมเปี๊ยะชิ้นเดียว เป็นเหตุให้รูปโฉมงดงามสะคราญตาและพละกำลังมหาศาลถูกเปิดเผย จนไปเตะตาฮ่องเต้และองค์รัชทายาทเข้าอย่างจัง
วังหลวงงั้นหรือ? สถานที่ที่ต้องตื่นแต่ไก่โห่มาตบตีแย่งชิงความโปรดปรานน่ะหรือ?
ฝันไปเถอะ! ปลาเค็มอย่างนางขอยอมหอบเสบียงหนีไปปลูกผักชายแดนยังจะดีเสียกว่า!
แต่ก่อนที่จะได้ติดปีกหนี เซียวจิ่นอวี้ราชครูจอมเจ้าเล่ห์ผู้กุมอำนาจล้นฟ้ากลับมากางร่มดักหน้า พร้อมยื่นข้อเสนอที่สั่นคลอนอุดมการณ์...
"แต่งให้ข้า จวนข้ามีพ่อครัวมือหนึ่งของแคว้นถึงสามคน เจ้าจะนอนตื่นสายแค่ไหนก็ได้ ไม่มีแม่สามีให้คอยปรนนิบัติ และข้าจะปกป้องเจ้าจากวังหลวงเอง"
เมื่อโดนของอร่อย และสิทธิพิเศษในการนอนล่อลวง ยอดฝีมือสาวจึงจำต้องกระโจนเข้าสู่ถ้ำจิ้งจอกอย่างเต็มใจ
งานนี้หากใครกล้ามารบกวนเวลานอน หรือขัดจังหวะการกินของนางล่ะก็ คงต้องลองชิมเถาวัลย์มรกตของฮูหยินราชครูผู้เกียจคร้านดูสักครา!

#ทะลุมิติ #สุขนิยม #ฟีลกู๊ด #มิติ #นางเอกเก่งเทพแต่สายปลาเค็ม #พระเอกฉลาด #คลั่งรัก