คุณแด๊ดขาของหนูคืออาจารย์หมอ

ยัยคุณหนูลูกครึ่งเกาหลี ทายาทลับ ๆ ของท่านประธานแชโบล หายไป 4 ปีกว่า กลับมาอีกที หอบลูกสาวหน้าตาเหมือนเขากลับมา มีหรือที่อาจารย์หมอจะไม่แคลงใจ
"เด็กนี่แพ้ส้มเหมือนฉันด้วยสิ บังเอิญจริงนะ!" เขาถามด้วยสายตาจับผิด จ้องเอาคำตอบจากคนที่หนีหายไปสี่ปีกว่า ครั้งนี้โทนเสียงเขาดังขึ้น เพราะเริ่มควบคุมอารมณ์โมโหไว้ไม่อยู่



"บังเอิญค่ะ อัยมี่ไม่ใช่ลูกของอาจารย์หมอหรอกค่ะ" ฮโยรินเองก็ตอบด้วยท่าทีเย็นชา จงใจใช้คำพูดห่างเหินใส่เขา

"ทั้งหน้าตา ทั้งอาการแพ้ ทั้งกรุ๊ปเลือด เธอคิดว่าบนโลกนี้จะมีเรื่องบังเอิญที่สมบูรณ์แบบขนาดนั้นเชียว?"

"...." ฮโยรินนิ่งไป จ้องมองนัยน์ตาวาวโรจน์ของอีกฝ่าย ดูเขาจะโกรธมากจริง ๆ

"ต้องให้ฉันจับอัยมี่ตรวจ DNA เลยไหม เธอถึงจะยอมรับว่าฉันเป็นพ่อของแก"