SET บุปผาสวรรค์นิรันดร์รัก เล่ม 3-4 จบ

หนังสือเซตนี้มีทั้งหมด 2 เล่ม คือ
บุปผาสวรรค์นิรันดร์รัก เล่ม 3
บุปผาสวรรค์นิรันดร์รัก เล่ม 4

การเดินทางอันยาวนานของเทพบุปผาและรัชทายาทสวรรค์กำลังมาถึงจุดจบ

ความเมตตาต่อสิ่งมีชีวิตเช่นนั้นหรือ... หยางหมิงพินิจคำ มองใบหน้าเทพผู้รักสงบ คำกล่าวที่คล้ายมีเมตตาเช่นนี้ กลับขีดแบ่งแยกการดำรงอยู่อย่างชัดเจน เช่นนั้นแล้วยามนี้เทพหนุ่มผู้นี้ มองเขาเป็นเพียงสิ่งที่มีชีวิต จุติเทพ หรือร่างจิตมารกันแน่

"หยางหมิง!" เสียงหวานเหวลั่นให้คนเหม่อลอย "ข้าเรียกเจ้าหลายครั้งแล้ว เป็นอะไรหรือไม่"

"อา...ขออภัย ข้าเพียงแค่คิดเรื่อยเปื่อยอยู่เท่านั้น" เขากลับมาสบตาฮวาจูเยว่อีกครา

"ข้าถามว่า จะทำอย่างไรกับซูเมิ่งที่หนีไปได้" นางเอ่ยยกสุราขึ้นกรอกปาก

"หนีไปได้...ที่หายไปในหมอกดำนั่นมิใช่สลายไปแล้วหรือ?"

"นั่นมิใช่การสลายไป แต่เป็นเทพมารมู่ชิงใช้ไอมารดึงตัวซูเมิ่งกลับไปต่างหากเล่า"

ใบหน้านิ่งสงบของบุรุษเทพคล้ายขบคิด พัดหยกในมือเคาะที่โต๊ะเบา "ยามนี้น่าจะมู่ชิงมิได้อยู่ในพิภพมนุษย์ มิเช่นนั้นคงมิต้องใช้ซูเมิ่งดำเนินแผนการณ์ คงจะยังถูกกักขังอยู่นรกภูมิเป็นแน่" นัยน์ตาเขาเหลือบมองหยางหมิงเพียงชั่วครู่ พินิจแล้วก็สมเหตุสมผล ที่จะต้องการร่างมนุษย์เพื่อจุติกลับมาอีกครา ทั้งจ่างจุติเทพนั้นยังแข็งแกร่งพอจะรับพลังมารไว้ด้วย เป็นมนุษย์ผู้อื่นนั้นคงไม่สามารถถ่ายพลังทั้งหมดของมู่ชิงได้แน่...หากไม่มีหยางหมิงเรื่องราววุ่นวายนี้ก็จะจบลงทันที

"ใช่แล้ว มู่ชิงทำเช่นนี้ได้หมายความว่า ยามนี้เกิดรอยร้าวระหว่างภพ เพียงแค่ข้าจัดการปิดรอยภพนั้นเรื่องก็จบ" นางตบโต๊ะเสียงดังแยกยิ้มมีชัย "แต่หากให้ดี ข้าคงต้องแหวกเข้ารอยภพตามไปฉีกทึ้งมันให้สาแก่ใจเสียก่อน"

อา จริงสิ...มีวิธีนั้นอยู่ เขามัวแต่มองหาวิธีที่ง่ายที่สุด จึงลืมนึกถึงเรื่องรอยแยกไป ดูเหมือนบุรุษเทพเองก็คงร้อนใจไม่น้อย น่าละอายยิ่งนักที่มิได้มองภาพรวมให้กว้างพอ แววตานั้นเจือปนความรู้สึกผิด

หยางหมิงนิ่งลูบคางขบคิด ประโยคที่ซูเมิ่งได้เอ่ยกล่าวนั้น ราวกับว่าซูเมิ่งทำลงไปอย่างไม่เต็มใจ คล้ายคนหมดหนทางมากกว่ายอมสวามิภักดิ์กับมู่ชิง แล้วหากยังไม่ตาย...ยามนี้เขาต้องตัดสินใจอย่างไรดี