โปรดระวังนายท่านสอง [Mpreg]

ไอ้สามมันชอบพูดว่า กินไม่ซ้ำจำหน้าไม่ได้ ระวังเถอะ สักวันจะมีคนจูงมือเด็กมาเรียกร้องให้รับผิดชอบเป็นพ่อแบบไม่ทันตั้งตัว แต่นี่นายท่านสองเชียวนะ มีหรือจะปล่อยให้พลาด เขายืดอกพกถุงตลอด.. แต่จะว่าไป คนที่ไม่ได้ป้องกันก็เหมือนจะมีอยู่คนหนึ่ง

ถ้าจะพลาด คนคนนั้นคงจูงมือเด็กมาตั้งนานแล้ว แต่จนป่านนี้ก็ยังไม่มีวี่แวว

แต่ใครจะไปคิดว่าวันหนึ่งเขาจะได้เจอคนคนนั้นในสภาพของคนไข้ที่กระดูกขาร้าว แม้จะเห็นแค่ตา แต่เขาก็จำอีกฝ่ายได้ทันที

"คุณหมอว่า... เราเคยเจอกันมาก่อนไหมครับ"

"..."

เกิดความเงียบกริบขึ้นมาในสมองของหมอยี่ทันที คุณหมอหนุ่มถึงกับยืนนิ่งไปสามวิ ในใจคิดเพียงว่า

ขาจะหักอยู่รอมร่อยังจะมีหน้ามาหยอดมุกเสี่ยวใส่อีก

คำถามที่ฟังดูไร้สาระสุดขีดในสายตาของหมอยี่ ได้รับการตอกกลับด้วยประโยคจิกกัดชนิดที่พระเอกซุปตาร์ต้องหน้าหงาย

"คุณคงจำคนผิดแล้วมั้งครับ หมอไม่ใช่หมอสูตินรีแพทย์ ไม่เคยทำคลอดคนไข้แน่นอนสบายใจได้" หมอยี่สวนกลับหน้านิ่ง แววตาเหนื่อยหน่าย "และที่สำคัญ... รบกวนสั่งคนเหล่านั้นให้ถอยออกไปด้วยครับ"

ว่าจบ คุณหมอยี่ก็สะบัดหน้าหันหลังเดินฉับๆ ออกไปทันที ไม่ยอมเปิดโอกาสให้คาสโนว่าตัวพ่อได้อ้าปากหยอดมุกอะไรต่ออีก สองที่นอนอยู่บนเตียงได้แต่หัวเราะ หึๆ ในลำคอ สายตาคมมองตามแผ่นหลังบางในเสื้อกาวน์ไปด้วยความรู้สึกถูกอกถูกใจเป็นพิเศษ

ปากจัดดีว่ะ... น่าสนใจ

แต่ใครจะไปคิดว่าคุณหมอจะมีลูกแล้ว...

"ฉาง คิดว่าเด็กคนนั้นหน้าเหมือนฉันไหม"คำถามพึลึกพิลั่นถูกถามออกไป ทำเอาลูกน้องคนสนิททำหน้างง

"นายตรวจสมองอีกรอบดีไหมครับ ผมว่าสมองนายน่าจะกระทบกระเทือน"

"ฉันว่าใช่ ฉันไม่โง่เหมือนไอ้สามหรอก"

.........................................................................................

นายท่านสามไม่มีสมอง แต่นายท่านสอง สมองล้นมาก เหมือนเอาสมองไอ้สามมาใช้หมดแล้ว