ปฏิพัทธ์รักวิศวะ เล่ม 1

เรื่องย่อ

นับตั้งแต่วันแรกที่ 'นิริน' ได้เจอ 'คิริว' น้องรหัสสุดหล่อปีหนึ่งที่เข้ามาช่วยเธอจากอันธพาล
เธอก็เหมือนโดนศรรักปักใจและแอบช่วยเหลือเขามาตลอด
จนกระทั่งอีกฝ่ายบอกความในใจว่า 'เขาหลงรักพี่รหัสอีกคนในสายและอยากให้เธอช่วยเป็นแม่สื่อ'
หญิงสาวจึงแบกความเจ็บช้ำไว้ในอกแล้วกลืนก้อนขมลงคอ
ถ้าน้องรหัสเธอว่าอย่างนั้น... เธอก็จะช่วยให้รักระหว่างทั้งคู่สมหวังเอง
แม้นั่นหมายความว่า 'คนกลาง' อย่างเธอจะต้องทนเจ็บปวดเจียนตายมากแค่ไหนก็ตาม

----------

ชายหนุ่มไม่ได้ฟังแต่ว่าลากคนน่ารักออกไปที่ด้านนอกระเบียง ลมโกรกหน้าวูบหนึ่งมาพร้อมแสงแดดที่อ่อนแสงลง เวลาห้าโมงแทบจะเหมือนตอนหกโมงเย็น โชคดีที่ยังมองเห็นรอบตัว
"พี่นิริน.." คิริวเรียกแล้วปล่อยข้อมือ เขาหันหน้ากลับมามองคนตรงหน้า
"ผมไม่โอเคเลยที่พี่ไม่ยอมบอกว่าเป็นรุ่นพี่..."
"เรื่องนั้นยังโกรธไม่หายอีกเหรอ"
"ผมไม่ได้โกรธแต่แค่กำลังน้อยใจน่ะ" บอกออกมาตามตรง ถ้าไม่ได้เป็นพี่รหัสน้องรหัสกัน ชาตินี้อีกฝ่ายก็คงจะไม่บอก คงเห็นเป็นแค่รุ่นพี่รุ่นน้องที่เดินผ่านไปมา ไม่สลักสำคัญอะไร
"พี่ขอโทษที่ทำให้รู้สึกไม่ดี แต่ที่พี่ไม่บอกตอนนั้นก็เพราะกลัวเราจะเสียหน้านะ"
"ตอนนี้ผมเสียหน้ายิ่งกว่าเดิมอีก" คิริวว่าแล้วเอายกมือหนาขึ้นมาปิดบังแก้ม ท่าทางของเขาดูเขินอาย
"ก็คิดซะว่าเจ๊ากันก็แล้วกัน"
"เจ๊ากัน?" ชายหนุ่มถามกลับด้วยความงุนงง เจ๊ากันที่ว่าหมายถึงเรื่องอะไร
"อื้ม นายเองก็หนีกลับไปโดยที่ไม่ได้บอกพี่ไม่ใช่เหรอ" พูดถึงตรงนี้ นิรินเองก็รู้สึกน้อยใจเหมือนกัน รู้ว่าอีกฝ่ายทิ้งโพสต์อิทร่ำลาเอาไว้แล้ว แต่ไม่ได้บอกลากันเป็นคำพูด เธอเลยรู้สึกน้อยใจ
"คือ..."
"..."
"ผมขอโทษจริง ๆ ครับที่กลับก่อน" ร่างสูงบอกออกมา รู้ตัวว่าอีกฝ่ายก็คงจะรู้สึกไม่ดีที่เขาออกไปโดยไม่บอกกันเป็นคำพูดและเป็นกิจจะลักษณะ
"นายรู้ไหมว่าพอนายออกจากหอพักไป พี่ก็เป็นห่วงถึงขั้นออกตามหาเลยนะ.."
"..." ใบหน้าหล่อตกตะลึง ไม่คิดว่าอีกคนจะทำเพื่อตนถึงขนาดนี้
"แล้วรู้อะไรไหม พี่ไปหาเราถึงซอยร้านขนมปัง..แล้วก็เห็นว่าเราไม่ได้เอาหมวกกันน็อกไป..ตอนนั้นพี่ตกใจมาก.." นิรินพูดออกมาก่อนจะเสริมต่อ
"พี่ก็เลยนึกว่าเกิดเรื่องไม่ดีกับเรา"
"ผมขอโทษจริง ๆ ที่ทำให้พี่ต้องเป็นห่วง ตอนนั้นผมกลับไปอีกทีแล้วไปเจอพวกอันธพาลเข้าก็เลยไปหลบที่กำแพงหลังร้านขายของยี่สิบบาท พอดีเจอแท็กซี่มาส่งคนแถวนั้นก็เลยรีบขึ้นรถกลับบ้าน..."
"นายขึ้นรถแท็กซี่กลับบ้านเหรอ.." นิรินถามขึ้นด้วยความงุนงง ถ้าอีกคนกลับด้วยวิธีนั้นจริงแล้วทำไมบิ๊กไบก์ถึงหายไปล่ะ
"ครับ"
"แล้วบิ๊กไบก์หน้าร้านขายของยี่สิบบาท..." นิรินพูดขึ้น สีหน้าเธอค่อนข้างซีเรียส
"อ๋อ อันนั้นผมให้คนที่บ้านมายกกลับไปแล้วครับ"
"คนที่บ้าน?" ร่างเล็กรู้สึกงุนงง
"ใช่ ผมตัดสินใจนั่งรถแท็กซี่กลับบ้านแทนที่จะกลับคอนโดน่ะ แล้วระหว่างทางก็เลยโทรเรียกตำรวจ แจ้งเบาะแสเกี่ยวกับคนร้าย..."
"..."
"ว่าแต่ตอนที่พี่ออกตามหาผม ไม่ได้โดนพวกคนร้ายนั่นเอามีดวิ่งไล่แทงใช่ไหมครับ" คิริวถามอย่างนึกขึ้นได้ ไม่รู้ว่าตอนที่นิรินออกมาตามหาเขา พวกมันจะไปหรือยัง

----------

- ผู้ที่ซื้อผ่าน iOS กรุณาซื้อผ่านเว็บไซต์เพื่อให้ได้ราคาที่ถูกกว่า
- กรุณาดาวน์โหลดตัวอย่างมาอ่านก่อนชำระเงิน
- กรุณาติดตามนิยายเล่มอื่นในเซ็ตเดียวกันเพื่อให้ได้อรรถรสเต็มขั้น

----------
- สามารถติดตามชญารินทร์ได้บน Facebook Page X และ Tiktok

#วิศวกรรม #วิศวะ #วิศวกรรมศาสตร์ #สายรหัส #รุ่นพี่ #รุ่นน้อง #แอบรัก #มหาวิทยาลัย #มหาลัย
#รั้วมหาลัย #แอบรักรุ่นน้อง #สนุก #ฟิน #จิ้น #มันส์ #ปิโตรเลียม #เอกวิศวะ #ญี่ปุ่น #บริษัทน้ำมัน
#นิยายรัก #นิยายโรแมนติก #นิยายรักชายหญิง #นิยายชายรักหญิง #นิยายรักวัยรุ่น #นิยายรักวัยว้าวุ่น