ชายผู้สิ้นชีพสองหน (The Man Who Died Twice) เป็นบทกวีเชิงปรัชญาของเอ็ดวิน อาร์ลิงตัน โรบินสัน กวีรางวัลพูลิตเซอร์ผู้มีชื่อเสียงจากการสำรวจจิตใจมนุษย์และความโดดเดี่ยวของชีวิต บทกวีใช้แนวคิดเรื่อง "การตายสองครั้ง" เป็นสัญลักษณ์ของความตายทั้งในความหมายทางกายภาพและทางจิตวิญญาณ สะท้อนความล้มเหลว ความหวังที่สูญสลาย ความทรงจำ และการแสวงหาความหมายของการดำรงอยู่ ด้วยภาษาที่เรียบง่ายแต่ลุ่มลึก และบรรยากาศที่ทั้งเศร้าสร้อยและชวนใคร่ครวญในเวลาเดียวกัน