ผูกเวร (Mpreg)

หนึ่ง...ผู้ยึดมั่นในหลักวิทยาศาสตร์
หนึ่ง...ผู้สืบทอดศาสตร์อาคมมนตรา
บ่วงกรรมที่ผูกเวรมาเนิ่นนาน ดึงรั้งเข้าสู่วงล้อแห่งแรงอาฆาตอันโหดเหี้ยม!
...................
พุทธศักราช ๒๕๒๒ ณ หมู่บ้านทับเพลิง อันเงียบสงบ การจากไปของพ่อครูรพีและพี่อรุณยังคงทิ้งบาดแผลลึกไว้ในใจของ พ่อครูน้อย ชายหนุ่มผู้สืบทอดเรือนรพีและวิชาอาคมทว่าความสงบสุขกลับพังทลายลง เมื่อเกิดคดีฆาตกรรมสยองขวัญสะเทือนขวัญผู้คนทั้งหมู่บ้าน

ร่างของเหยื่อรายแล้วรายเล่าถูกชำแหละอย่างเยือกเย็นและโหดเหี้ยม ศพของ นายศร ถูกผ่าครึ่งซีกนำไปทิ้งไว้คนละทิศทาง ศีรษะของ นายแสม ถูกวางบนศาล และร่างถูกสอดด้วยศีรษะของนักการเมืองใหญ่ ที่น่าพรั่นพรึงยิ่งกว่านั้นคือ วิญญาณของผู้ตายกลับหายสาบสูญ ราวกับถูกใครบางคนสะกดเอาไว้ไม่ให้บอกความจริง

คดีประหลาดนี้ดึงตัว ร้อยตำรวจโทกาลันต์ หมวดหนุ่มเลือดร้อนที่ไม่เคยเชื่อเรื่องผีสาง ผู้ถูกสั่งย้ายมาประจำ สภ.ทับเพลิง ให้ต้องเข้ามารับผิดชอบการสืบสวน

เมื่อนายตำรวจสายลุยผู้ยึดมั่นในหลักการเหตุผล ต้องมาจับมือสืบคดีร่วมกับพ่อครูผู้สืบทอดอาคมมนตรา เส้นขนานระหว่าง ไสยศาสตร์และความเชื่อ กับ นิติเวชและพยานหลักฐาน จึงเริ่มหลอมรวมเข้าหากัน ท่ามกลางแผนผัง สัญลักษณ์ดาวหกแฉก บนแผนที่ และเงาปริศนาของฆาตกรไร้โฉมหน้า



"น่าเสียดายนะครับ"

"ผมว่าไม่มีอะไรให้น่าเสียดายนี่ครับ" น้อยยังคงเลือกที่จะไม่แสดงท่าทางหรืออารมณ์ใด ๆ นอกจากความสงบ

"ก็...หน้าตาก็ออกจะน่ารัก ผิวพรรณก็ดี รูปร่างก็...อืม ไม่น่าสักให้มันเลอะเทอะเลยครับ เสียของ"

ในที่สุด ริมฝีปากพ่อครูก็ยิ้มออกมา เป็นยิ้มที่ไม่ปรากฏอารมณ์ หรืออาจเป็นเสี้ยวหนึ่งของความสังเวชในความคิดที่อีกฝ่ายแสดงออกมา

"น่าเสียดายเหมือนกันนะครับ คุณตำรวจเนี่ย หน้าตาก็ดีไม่น้อย"

เดินใกล้เข้าไปอีก แล้วเอื้อมมือจับแขนพลางบีบเบา ๆ

"กล้ามก็แน่น สาว ๆ น่าจะชอบนะครับ สงสัยตอนเด็กเขาเอาเขียดตีปากเข้าให้ ไม่น่าปากพล่อยเลย เสียของ"

......................
**ดาวน์โหลดแบบ PDF เพื่อดูภาพประกอบด้านในนะคะ
***ระบบ IOS ซื้อผ่านเว็บไซต์จะได้ราคาที่ถูกลงค่ะ
****อ่านแล้วชอบ แวะมากดใจ คอมเมนต์บอกเล่ากันบ้างน้าาา