ขอรักอย่าร้างห่างใจ

เพราะรักกำลังจะห่างไปจากใจ เขาและเธอจะทำอย่างไรให้รักนั้นกลับมา

"ถ้าพี่เหนืออึดอัดนัก เรามาหย่ากันดีกว่าค่ะ" คำว่าหย่าทำให้เหนือฟ้าจ้องหน้าภรรยานิ่ง เป็นสายตาที่เธอไม่เคยเห็นมาก่อน มันดุดันและดุจนน่ากลัว
"หย่าอย่างนั้นเหรอ พูดอะไรออกมารู้ตัวหรือเปล่า" ชายหนุ่มถามเสียงเครียด ไม่คิดว่าจะได้ยินคำนี้ออกมาจากปากของเธอ ที่ผ่านมาต่อให้เขาเย็นชาและทำตัวไม่ดีมากแค่ไหน เข็มขาวแทบไม่เคยปริปากบ่น เธอสงบปากสงบคำ อยู่ในที่ของตัวเองมาตลอดไม่เคยพูดจาท้าทายแบบนี้เลยสักครั้ง
"เข็มรู้ตัวค่ะว่ากำลังพูดอะไรออกมา เราแต่งงานกันมาสามปีแล้ว เข็มคิดว่ามันน่าจะพอเสียที"
"พออย่างนั้นเหรอ"
"ใช่ค่ะพอ"
"นึกบ้าอะไรขึ้นมา อยากจะเรียกร้องความสนใจจากพี่หรือไง อยากให้พี่ง้อ อยากให้พี่สนใจเข็มมากๆสินะ ขอบอกเลยว่ามันไม่ได้ผล นอกจากจะไม่สนใจแล้วรู้ไหมว่ามันยิ่งทำให้พี่เห็นว่าเข็มงี่เง่าแค่ไหน" เข็มขาวยิ้มที่มุมปาก ไม่ว่าเธอจะทำอะไรก็ไม่ถูกใจเขาเลยสักอย่าง
"ไม่ได้นึกบ้าอะไรหรอกค่ะ แค่เข็มเหนื่อย สามปีที่ผ่านมาเข็มคิดว่าตัวเองทำหน้าที่ภรรยาของพี่เหนือดีที่สุดแล้ว และคิดว่าตอนนี้ได้เวลาที่เข็มจะต้องพาตัวเองออกมาจากความสัมพันธ์ที่มันน่าอึดอัดนี้เสียที"
"ความสัมพันธ์ที่บอกว่าน่าอึดอัด คิดว่าตัวเองอึดอัดคนเดียวหรือไง พี่ไม่ได้อยากจะแต่งงานกับเข็มตั้งแต่แรก แต่เป็นเข็มไม่ใช่เหรอที่อยากจะแต่งกับพี่จนตัวสั่น แต่งมาแค่สามปีคิดจะหย่า เห็นว่าเรื่องนี้เป็นการเล่นขายของหรือไง พ่อกับแม่ของเราจะคิดอย่างไร คิดบ้างไหมว่าถ้าเราทำอย่างนั้นผู้ใหญ่จะมองหน้ากันไม่ติด ก่อนจะพูดจะทำอะไรหัดคิดให้มากหน่อย อย่าทำตัวเหมือนเด็กเอาแต่ใจ พยายามเรียกร้องความสนใจจาดคนรอบข้าง โตแล้วจะทำอะไรก็ตามคิดให้มากหน่อย ไม่ใช่จะเอาแต่ใจตัวเองไปเสียทุกเรื่อง" เหนือฟ้าสวนกลับด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความเบื่อหน่ายและเย็นชา


ฝากนิยายด้วยนะคะ