เจินเหนียงชายาสายตบ

ฝ่ามือเล็กแต่เต็มไปด้วยแรงโทสะตบฉาดเข้าที่ใบหน้าอวบอูมของมามาจางอย่างจัง แรงตบนั้นทำเอาบ่าวร่างท้วมเซล้มลงกองกับพื้น เลือดกลบปากพร้อมกับฟันซี่หนึ่งหลุดกระเด็นออกมา
"เจ้ากล้าตบข้าหรือ" มามาจางเบิกตากว้าง กุมแก้มที่บวมเป่งด้วยความตกตะลึง
"ข้าคือคุณหนูใหญ่แห่งจวนราชครู เป็นว่าที่พระชายาของเซี่ยอ๋อง" เจินเหนียงเหยียบลงบนมือที่ถือแส้ของบ่าวชั่ว บดขยี้จนมามาจางร้องลั่นด้วยความเจ็บปวด
"เจ้าเป็นแค่สุนัขรับใช้ กล้าดีอย่างไรมาเห่าหอนสั่งข้า หากข้าเอาเรื่องนี้ไปกราบทูลฮ่องเต้ว่าบ่าวจวนราชครูหมิ่นเกียรติว่าที่ชายาอ๋อง เจ้าคิดว่าบิดาข้าจะเก็บหัวเจ้าไว้บนบ่าหรือไม่"