รักแค่ในใจ

"เรามาคุยกันให้มันจบเถอะ!" บอกตามตรงว่าเขาเบื่อ เบื่อที่ต้องทำเหมือนระหว่างเรายังเหมือนเดิม ทั้งๆ ที่มันไม่ใช่!
การที่เราทะเลาะกันบ่อยครั้งเริ่มทำให้เขาตั้งคำถามกับตัวเองอยู่บ่อยๆ ว่าสุดท้ายแล้ว เขาคิดยังไงกับคนตรงหน้าคนนี้กันแน่ เป็นเธอแน่แล้วใช่ไหม ที่เขาอยากอยู่ด้วยไปทั้งชีวิต
หรือว่าการมีอยู่ของนลิน มันเป็นแค่ความเคยชินเท่านั้น บางที…เขาอาจไม่ได้รู้สึกอะไรกับเธอเลยสักนิดก็ได้
"จบเหรอคะ!"
"ผู้หญิงที่นลินเจอวันนี้…เขาเป็นคนที่แม่พี่อยากให้แต่งงานด้วย" เขาพูดได้แค่นี้ก็ต้องเงียบเสียงลงเมื่อคนรักเริ่มต้นร้องไห้ออกมาอย่างคนไร้สติ รู้ว่ามันต้องมีวันนี้ รู้ดีทีเดียวว่าเธอจะต้องใจสลาย หากได้รู้ความจริงที่เขาเพิ่งบอก
"แล้วนลินละคะ!" เธอเล่า เป็นอะไรในชีวิตของเขากัน!
"เราคงมาไกลได้เท่านี้…" เขาพูดง่ายเสมอไม่ว่าเรื่องไหน ตอนอยากได้เธอก็หว่านล้อมด้วยคำพูดสวยหรูที่เต็มไปด้วยความหวัง แต่สุดท้ายพอเจอคนที่ดีกว่า ก็พร้อมที่จะเฉดหัวเธอทิ้งไปง่ายๆ เหมือนผู้หญิงราคาถูกที่หาได้ตามตลาดทั่วไปแบบนี้น่ะเหรอ นี่ใช่ผู้ชายที่เธอใช้ชีวิตด้วยถึงสามปีแน่เหรอ อะไรที่มันเปลี่ยนคนใจดี แสนอบอุ่นไปได้ถึงเพียงนี้กัน!
"ตลอดเวลาที่เราอยู่ด้วยกันมา…มันจะสักครั้งไหมคะ ที่พี่ปราณรู้สึกรักนลินจริงๆ" เพราะเขาไม่เคยพูดคำๆ นี้กับเธอเลยสักครั้ง เมื่อก่อนเธอเลยคิดแค่ว่าเขาเป็นคนเก็บความรู้สึก แต่วันนี้เธอตาสว่างแล้ว ที่เขาไม่พูดเพราะไม่ได้รู้สึกที่จะรัก เรื่องระหว่างเราสองคนสำหรับเขาแล้ว คงมีเพียงแค่ความใคร้
และคงมีแค่เธอคนเดียวเท่านั้นที่คิดไปเองอยู่ฝ่ายเดียว
ความเจ็บปวดพวกนี้ ใครหน้าไหนกัน ที่ต้องรับผิดชอบ!
"พี่ขอโทษ แต่เราจบกันแค่นี้เถอะ ห้องนี้พี่ยกให้นลิน…" เพราะรู้ดีว่าเธอไม่มีใคร เขาจึงอยากให้อะไรเธอบ้าง อย่างน้อยๆ ห้องนี้ก็อาจทำให้เธอใช้ชีวิตต่อไปได้ด้วยไม่ลำบาก ในส่วนของเขาเองนั้นก็ต้องทำตามความต้องการของครอบครัว ฐานะลูกชายคนเดียว เขาย่อมต้องเห็นแก่สิ่งนั้นก่อนเสมอ ซึ่งหากนลินทำให้เขารู้สึกรักเธอได้บ้างสักนิด มันกฌไม่แน่เหมือนกันที่เขาอาจจะทำทุกหนทางเพื่อให้ครอบครัวของเขายอมรับเธอได้บ้าง แต่เพราะความรู้สึกของเขามันยังไม่ชัดเจนเลยสักทาง การจบเรื่องราวระหว่างเรานั้น
บางทีมันอาจจะดีกับเราทั้งคู่ก็ได้
"ไม่ค่ะ นลินไม่เอาอะไรทั้งนั้นนอกจากพี่ปราน! เราไม่เลิกกันได้ไหมคะ นลินสัญญาว่าจะไม่ทำตัวน่าเบื่ออีก พี่ปราณอย่าทิ้งนลินไปเลยนะคะ!" ตลอดเวลาสามปีที่ผ่านมา เธอมีแค่เขาเพียงคนเดียวเท่านั้น ไม่เคยคิดด้วยซ้ำว่าชีวิตที่ไม่มีเขาอยู่ข้างๆ จะเป็นยังไง ไม่เคยเลยจนถึงวันนี้ วันที่ต้องมายืนฟังเขาบอก ให้เรายุติทุกๆ ความสัมพันธ์ที่มีระหว่างกันลง
"พอเถอะนลิน อย่าทำแบบนี้!"
"พี่ปราณ…"
"พี่กำลังจะหมั้นกับคุณอรเดือนหน้า!" ราวกับถูกฟ้าผ่าเข้าที่กลางใจ เมื่อได้รู้ว่าเขาเตรียมการทุกอย่างเอาไว้ล่วงหน้าแล้ว และแผนทางเดินของเขานับจากนี้ ก็ไม่มีเธออยู่ในนั้นเลย
ที่ผ่านมาเขาทำทุกอย่างลับหลังเธอมาตลอด ในขณะที่เธอนั้น ไม่เคยมีวันนั้นเลยที่จะไม่รู้สึกรัก และอยากอยู่กับเขา
"พี่คงไม่มาที่นี่อีก จากนี้นลินก็ใช้ชีวิตให้ดี อย่าทำให้พี่ต้องลำบากใจ…" นั่นเป็นคำลาของเขาที่เอ่ยขึ้น ก่อนที่ร่างสูงจะค่อยๆ หมุนตัว และเดินจากกันไปในที่สุด ทิ้งไว้แต่เธอที่ได้แต่ยืนนิ่งอยู่กับที่ ท่ามกลางหัวใจที่แหลกสลายไม่เหลือชิ้นดี!