ปราบพรรณราย

" เหลวไหลทั้งเพ ไม่ต่างอะไรกับสัตว์ที่มันเอากันเสียล่ะไม่ว่า "

" มึงคงจำได้ว่าเมื่อคืนมึงก็สุขสมกับการสมสู่กับสัตว์เยี่ยงกู "


พ.ต.ท. ปราบกุมภีร์ อัศวราชเดช หนุ่มข้าราชการอนาคตไกล รังเกียจสัตว์สี่เท้าใต้น้ำมากกว่าสิ่งใด

ทว่าเกลียดสิ่งใดย่อมได้สิ่งนั้น ผู้หมวดหนุ่มกลับถูกส่งตัวให้มาทำคดีปราบปรามจระเข้ร้าย

แต่เพียงก้าวเข้ามายังหนองน้ำนั่น เพียงได้สบกับดวงตาแดงฉาน คมเขี้ยวแหลม หางใหญ่ดำเมื่อมใต้น้ำ เขาก็ให้สัญญากับตัวเองว่าจะฆ่ามันให้จงได้

" จมูกของกูย่อมชอบกลิ่นคาวเลือด แต่มึงคงจะต้องรู้เอาไว้ว่ากูนั้นชอบล่า ยิ่งกลิ่นคาวเลือดที่เปรอะเปื้อนมือกู กูยิ่งชมชอบนัก "

" แม่งไอ้สัตว์ กูจะฆ่ามึง "

" ฆ่ากูสิ หากมึงในตอนนี้มีปัญญา "

" ......... "

" หากจะโทษใคร ก็โทษตัวเองเสียเถอะ ในเมื่อเหยื่อเช่นมึงเต็มใจเข้ามาหากูเองไม่ใช่หรือ "



****เรื่องนี้พอ.เป็นจระเข้ กับนอ.เป็นคุณตำรวจ พอ.สามารถแปลงกายเป็นมนุษย์ได้
ไม่มีสัมพันธ์กันในร่างสัตว์****