ท่านแม่ทัพรับลูกของท่านไปเถิด

กลิ่นฝนและควันธูปจางๆ ลอยอบอวลอยู่ในอารามร้างบนยอดเขา...

เสียงฟ้าคำรามครืนครั่นยามค่ำคืนมิอาจกลบเสียงหายใจหอบพร่าของชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ในชุดเกราะที่โชกไปด้วยเลือดและพิษร้ายภายในกายได้ แม่ทัพใหญ่ผู้แผ้วพานทัพศัตรูนับแสนจนพ่ายแพ้ กลับต้องมาตกสวรรค์เพราะกลอุบายต่ำช้าในงานเลี้ยงต้อนรับ ร่างกายของเขาร้อนรุ่มราวกับถูกไฟเผาจากฤทธิ์ยาปลุกกำหนัด ชนิดรุนแรง สติสัมปชัญญะค่อยๆ ดับวูบลงทีละน้อย

ช่วยข้าด้วย…

ในความมืดมิดนั้นเอง มืออันสั่นเทาของหญิงสาวชาวนาผู้ไร้ทางไปได้ยื่นเข้ามาสัมผัสเขา...

นางเป็นเพียงสตรีตัวเล็กๆ ที่หนีการไล่ล่าของเจ้าหนี้โหดมาซุกหัวนอน แต่โชคชะตากลับเล่นตลก ส่งบุรุษผู้เป็นดั่งพยัคฆ์บาดเจ็บเข้ามาในชีวิต คืนนั้น... สายฝนกระหน่ำซัดอารามร้าง ร่างกายที่เบียดชิดและสัมผัสลึกซึ้งได้กลายเป็นตราบาปและพันธะที่ผูกพันคนทั้งสองไว้ด้วยกันโดยไม่ทันตั้งตัว

รุ่งอรุณมาเยือน นางหนีไปพร้อมกับความกลัว โดยทิ้งไว้เพียงความทรงจำอันเลือนรางและตราประทับแห่งสายเลือด

หนึ่งปีให้หลัง... เด็กทารกวัยสามเดือนผู้มีปานประหลาดรูปหยดน้ำถูกนำมาทิ้งไว้หน้าประตูจวนแม่ทัพใหญ่แห่งเมืองหลวง ชายหนุ่มผู้ถูกวินิจฉัยว่า ไร้ทายาท จากพิษร้ายในอดีต มองทารกในตระกร้าด้วยความสับสน โดยไม่รู้เลยว่าเด็กคนนี้คือเลือดก้อนเดียวของเขา